Dünya gözlerimin içinde
hayatın hüznü ve aşkı da
başınızı eğmeyin hiç
kaçışlara yeltenmeyin
ömrümü tükettiniz benim
hangi su yıkayabilir ki
yüreğinizden akan kiri
Hem uzağım hem yakın
bir'den dağılan taneyim
karlı dağlar uç noktası
çiçek açan düşlerimin
denizle sevişen ırmak
benim işte o yangın
Güneşli günler hatırına
ölümleri göze alıp
dağlar ardına uçan
kuşlarca özgür değiliz,
hangi pencereyi açsam
yanık kokuları sızıyor
hayatın avlusundan
iyice küçüldü dünya
sınırsız kımıltılar
barınıyor içinde aklın,
sarsılıyor saltanatı
yanlışı baştacı edenin
gözlerimizin çevreni
gökyüzünü de alıyor içine
Karıncanın türküsüne
sağır kulaklarınızla
nasıl duyuyorsunuz
Tanrı'nızın seslenişini?
Ölü toprağıyla oğup
üstümüze serpiyorlar hüznü
palyaçolar panayırında
bir türlü olmuyor sabah. **
kör noktalar vardır her aşkta
insan doğar ölmez o suçla
orada o küçük çocukla kalan
ağlar hayatın sonsuzluğuna
kim tutar ki elini bir daha
içini kanatan bir rüya olur bu yara
bir masalın sonunda ölüme aşkını anlatan bir kadın olur bu defa
hiç konuşmaz bazen gül susar
yaprak titrer acıyla düş yanar
orada, o güzel uykuda, hüzün,
büyür büyünün sonsuzluğuna
kim tutar ki elini bir daha
içini kanatan bir rüya olur bu yara
bir masalın sonunda ölüme aşkını anlatan bir kadın olur bu defa
