herhangi bir istikamette herhangi bir amaç uğruna yanında konuşacak kimsenin bulunmadığı durumda telaşla ilerleyen kalabalığın içinde aniden kafada bir şimşek çakması sonucu gökyüzüne bakmak eylemiyle devam eden hissiyat durumu.
Cümleleri birbirine bağlayan, daha çok belirtilmesi gereken bir meseleye ilgi çekmek gayesiyle kullanılan bir edattır. bunun yanında sıfat ve belirteç olarak da kullanılabilir.
yalnız, yalnız, yalnız, yalnız
kimsesiz değil, insansız
koca şehirde bir tek ben mi böyle çaresiz?
koca şehirde seni bulmak imkansız
uykusuz muyduk?
hiç fark etmedik
geçmişimizin tortusunda
sabırsız mıydık?
tükettik bir anda
gecenin ışıksızlığında
yalnız, yalnız
kimsesiz değil, insansız
koca şehirde bir tek ben mi böyle çaresiz?
koca şehirde seni bulmak imkansız
duyarsız mıydık?
hiç umursamadık
sevgisizliğin boşluğunda
habersiz miydik?
hiç hazırlanmadık
sessizliğin ortasında
yalnız yalnız
kimsesiz değil, bu kez sensiz
Yanlız diye yazıldıgı görüldüğünde Türkçe'mizi korumak adına uyarmak gerekir.Dogru yazılışı başlıktaki gibi "yaLNız" idir.Ayrıca yalnız kelimesine "yanlız" diyen şahıslar genelde yanlış kelimesini de "yalnış" diye yazarlar.Uzun sözün kısası bu iki kelimenin dogru yazımları "yalnız" ve "yanlış"tır.
(bkz: yanlış)
