öncesinde insanın yaşama sevincini, mutluluğunu yavaş yavaş emmeye başlar. Normalde hiç yapmak istemediğiniz şeylere yapma eğiliminde olursunuz. En boktan filmleri bile izlemek için can atarsınız. Sonuçta sınav biter ve kendinizi kafesinden salınmış bir kuş gibi hür hissedersiniz.
ismine hafta diyoruz alışkanlık olmuş. Benim ki nisan ayımı komple kilitleyen ömür törpüsü, bunalım sancıları ve kabuslar silsilesi ile geçen 30 günlük süreç. Başımız sağolsun.
Insanin yüreğini dağlayan hafta. O bir hafta nasil da aliyor beni benden. Yaşam enerjimi sömürüyor. Savaş gibi. Halimiz içler acısı. Müslüman müslümana bu eziyeti yapar mi?
Gene üniversite ilk sınıftaki ergen tayfanin geldi diye ağladığı haftadır. Yeter amk anladık üniversitelisiniz. Bitirin de şu okulu artık şu geyiği yapmayın. Ne kadar özendiniz zamanında bunu söylemeye anlamıyorum ki. Vize haftasından şikayet etmese ölecek sanki pezevenk *
