Bazen hayatının merkezine kendini koyabilmektir. Kişi,durum ve olaylardan bağımsız olarak. Acıtır mı ananızı ağlatır. Ama Olgunlaşmanın, dinginleşmenin, ehlileşmenin yegane yoludur.
Sevdiğin bir şeyi özgürleştirmektir bazen de vazgeçmek. Her yeri sevmez bir çiçek, onu olduğu yerde bırakıp, güzel günler görmesini dileyip yola devam etmektir.
Kafamızdaki müthiş şeylerin amk hayatında karşılığı yok.
Pamuk ipliğine bağlı doyumsuz/ bencil/sınırlanmış/duvar gibi ilişkilere ve şablonlara çarpıyoruz.
Varlığım hiçliğe armağan olsun.
Vazgeçmek :
''kırk yaşımızda, yüreğimize yirmimizde sıktığımız bir kurşunla ölüyoruz."
