pkk ya olan kinimiz ve nefretimiz sonsuzdur. ama bunu insanlıkla karıştrmamak gerektiğni anlayamayan bazı insanların nasıl sevindiğini anlayamadığım, afetin çok fazla zarar verdiği ilimiz.
depremin terör saldırılarından kısa süre sonra gerçekleşmesi sebebiyle topyekün terörist il olarak anılmış ve ölenlerine ''oh olsun'' denilerek ötekileştirilmiş ilimizdir.
orada dalgalanan türk bayrakları kimsenin umrunda olmadı.
kelle-paça çorbasının bir de en bilinen caddelerinden biri olan maraş caddesinde ki hacıbaba'da içilmesi gerekir.
kahvaltı salonuna gittiğinizde, bol cevizli ballı kaymak isteyebileceğiniz ve tadına doyamayacağınız belki de tek şehir.
balıda güzeldir.
insanlarının bir çoğunun hayatım boyunca allah beni karşılaştırmasın cinsinden dua etmeme sebep olacak kadar kötü , nankör vs insanlar olduğunu düşündüğüm il.
van türkiye de 1 liğin simgesi olan şehirdir, bir in simgesi beyaz kediler, ve onların düşündürdüğü iki renk gözlü kedilerdir, ikidir. 1 gölünün içerisindeki adanın ismi beyaz tamar dır başka bir deyişle bir şehrinin beyaz damar ıdır (tamar öztürkçe damar anlamına gelir). doğu 42 kuzey 38
google earthı açıp bakarsanız wan isimli başka adalar da olduğunu görürsünüz:
güney korenin wan-do adası var, kuzey 35 paraleli üstünde doğu 127
kamboçya ile endozyanın ortasındaki okyanusta wan'antan adası var kuzey 7 paraleli üstünde. doğu 110
ma wan adası doğu 114 kuzey 22
vanda üç gün önce meydana gelen depremle ilgili perin çek (çanakkale) gerekli açıklamayı yapmıştır.
gidenlerin gerçekleri daha yakından görme imkanı yakalayıp,hem şehrin güzelliğini hemde saf,missafirperver doğu insanını * tanıma fırsatı bularak sevdiği,hiç gitmeytenlerin ise basından ve medyadan gördükleri okudukları haberler ile şehrin sadece pkk piçlerinden ibaret olduğunu sanıp malesef nefret ettiği ,65 plakalı ,Türk bayraklı * memleketim,şehirimiz.
eylem hazırlığındaki 4 terörist özel harekat timlerinin başarılı operasyonu sonucu yakalanmıştır. terörislerin yakalandığı araçta silah ve mühimmat bulundu.
evinde yıllarca kacak eletrik kullanan yavşak donsun şimdi sogukta sikimde olmaz. benim yabancı dilim türkçe diyen ibne donsun şimdi sikimde olmaz. dağdaki köpeğin partisine oy veren ibneler donsun şimdi sikimde olmaz.
van da hayatını kaybeden ve madur kalan bütün türklerin allah yardımcı olsun.
potansiyeli yüksek hükümetimizin tüm imkanlara rağmen bir türlü organize olamayıp gelen yardımları bir türlü dağıtamadıkları üzerinden deprem ve sorunsuz yetkililerin geçtiği 65 numara plakası olan il.
yirmi üç ekim pazar günü öğle vakti kalesinden seyrettiğim şehir.. bir zelzeleyle şehrin en yüksek yerinde, kalesinde tanışmak ve bir şehrin yıkımına şahit olmak korkusu. allah'tan daha büyük hiç bir güç olmadığını, biz insanların nasıl da aciz olduğunu, barınakların, korunakların, milyarlık binaların toz bulutlarıyla beraber yere iniverdiğini, karmaşayı, gözyaşını, çaresizliği gözlerimle gördüğüm şehir.. bizi bağrına basan, bizim yıllarımızı verdiğimiz bize yıllarını veren şehir.. sarsıntıyla arabaların birbirine girdiği, insanların pijamalarıyla sokaklara koştukları, trafik lambalarının çalışmadığı, hayatın aniden kargaşaya döndüğü o kıyamette, sokakta ve karanlıkta kalmış, sığınacak bir yeri kalmamış ben 'türk'e kapılarını sonuna kadar açan, bahçesinde, o şartlar altında bile beni ağırlamak için çırpınan 'kürt ailesi'nin güzelliği, , bir çadır bulalım evlere geçince hemen devlete teslim edelim tekrardan diyen babanın asilliği ve diğer taraftan genellemeler batağında boğulmuş insanlığını kaybetmiş 'canlılar'.. bir şehir sadece haritadaki yerinden dolayı nasıl terörist ilan edilir, insan nasıl ilahi bir afete sevinir..
van.. yakıcı güneşinle, dize vuran karınla, gökler delinmiş gibi yağan yağmurunla.. van, ben senden gittim ama senin acın bende kaldı.. yıkılmış maraşınla, cumhuriyetinle eskisi gibi olmayacağını bilmek.. van gayri derin bir sızıdır içerde.. van artık ademoğlunun acizliğinin resmidir..
