yaşadığım en güzel duygudur. umut fakirin ekmeği ye babam ye demişler ya hani doğru demişler. hayat her şeye rağmen devam ediyor çünkü. son nefesi ciğerden üfleyene kadar, o son ana kadar neyin başına geleceğini bilmemek var ya. o işte insana umudu aşılayan şeydir. huzur da verir bu umut. kafanı yastığa koyduğunda yalnız hissetmezsin en hafifinden. yaşayacak günler var dersin. umutlanırsın. hele bir de dünyalar iyisi bir insan tanırsan bu arada, daha da umutlanırsın hani. sanki hemen hayatına girecekmiş, böyle hayaller kuruyormuş gibi can atarsın. umut fakirin ekmeği dedim ya işte, hele bir de işler umduğun gibi giderse o ekmek değil çukulata olur alimallah.
eğer '' hiç olmayacağa'' karşı besleniyorsa ölümdür. sizi kısık ateşte tutarak ağır ağır yokeder. o yüzden geçeceğini bildiğim dibe vuruşları, umuda tercih edin derim ben. ben öyle yapıyorum.
umut bulut'u tanıyana kadar hep güzel bir isim olarak düşünürdüm. hani belki allah izin verirse ilerde erkek çocuğum olursa umut ismini bile verebilirdim. ama olmadı. daha olmadan bitirdi umutlarımı.
lan ben fenerli biri olarak bu kadar nefret ediyorsam, harbiden allah sabır versin gs'lilere.
Umut etmek yaşamak demek nefes almak gibi farz ama Allahın her günü hayalini kurduğun,çok isteyipte kavuşamadığın şeyler arttıkça umut etme isteği de azalıyor insanın.En iyisi her şeyi boşvermek galiba en doğrusu en az yara almamızı sağlayacak şey bu.
