10 yıldan fazla bir zamandır bilgisizliğin, cehaletin, saygısızlığın, rüşvetin, yalakalığın, biatçılığım önemli birer vasıf sayıldığı ülke...
Ülkeyi idealize edecek genç nüfusunu anarşist, terorist, ateist, çapulcu diye ötekileştirip; üretimden, ekonomiden, politikadan bihaber ayaktakımını bu ülkenin geleceğini belirleyecek olanlar olduğu iddiasında olan bu inatçı, ayak direyen ve dediğim dedikçi anlayış a' dan z' ye devletin ve sosyal kurumların bütün kademelerine oturtmuştur. çürük, asılsız, hiç bir teorik açıklaması olmayan iş bilmez kafaların ülkenin sahibi olduğu çok açık bir gerçek. Kim ne kadar inkar ederse etsin; bugün ki görünen Türkiye fotoğrafı maalesef budur.
Teroristsen dağa çıkarsın pişmanlık yasası ile dağdan inersin, estetik ameliyat ve kamu kurumlarında çalısmaya hak kazanırsın.
Suriyeli isen sınavsız istediğin üniversiteye girersin , 1.250 tl karşılıksız burs alırsın , devlet 100.000 kamu personeli alır devlet kurumuna yerleşirsin.
Türksen üniversite sınavına çalışırsın şanslıysan kazanırsın. Devletten geri ödemeli burs alırsın. Mezun olursun yıllarca kpss calisirsin sonra is bulamayıp asgari ücretle açlık sınırının altında calisirsin bi de devletin verdiği bursu ödersin.
Kendi ülkende hep ikinci sınıf bir vatandaş muamelesi görürsün.
Şu sıra başı belada olan vatanımız.
Bir şerefsiz çıkıyor makarna ve kömür ile ülkeyi satın alıyor.
Başka şerefsizleri şerefsizce ülkeye sokuyor ve vatanı onlara satıyor.
Biz?
Uyumaya devam.
Yazık.
adim adim seriat devletine dogru giden ulke, isidi sirin gosterme cabalarinin ardindan 3.5 milyon suriyeliye vatandaslik verme sozu bunun bariz ispati, hdp cozum sureci sonlandirilarak, mhp ise paralel katakullisi ile icten cokertildi, hesap sormayi gectim itiraz edecek bir adam bile kalmadi, cok karanlik gunler bekliyor bizleri.
cok sevdigim ama omrumun ilerki yillarini goremedigim ulke. en kucugunden en buyugune dert olabilir mi ? sinava girmisim 2 sene ertelememe ragmen emeklerimin bosa gitme ihtimalimine yaniyorum sonra bi anda 2 3 teroristin silahla etrafi taradigi ortami dusunuyorum benim aklim hayalim almiyor bunu. ordan ölmek ya da sansa yarali kurtulmak degil, ben boyle bir seyle yasamak istemiyorum. boyle yasamayi kimse haketmiyor. hepimiz farkliyiz, kotumuz iyimiz kimse bunu haketmiyor. kanserden ölene, trafik kazasi gecirene , yasli birinin hastaliktan ölmesine kahrolabilirim ama orda sansa bulunan masum birinin ölmesi beni mahvediyor ben buna uzulmeyi istemiyorum. buna uzulemem, buna uzulcegim bi dunya istemiyorum. hayatimi erteledim ben tam mutluluguma az kalmisken herkesin sık disini dayan sen emek ettin az kaldi rahatlayacaksin dedigi bi zamanda ben de orda olabilirdim. olmayisima sevinmiyorum. cunku bu ihtimallerle de yasamak hep bi eksik kalacak. cok aci gercekten cok aci.