memleketim değil. orada da yaşamıyorum. ama şu ülkede bulunduğum şehirler arasında ait hissettiğim tek şehir. otobüsten indiğim anda başladı bu his, böyle ruh ikizini falan bulurlar ya, ben de ruh şehrimi buldum işte. şimdi trabzon hasreti ile yanıp tutuşuyorum.
Hayatımın iki yılını geçirdiğim her gününe lanet okuduğum il. ayrilali bir yıl olmusken ozledigimi fark ettim onca ozlersin diyen kişiye hassiktir lan cekmisken hemde. yasanicak değil arada ugranicak yermis sanırım
Oy trabzon, trabzon.
içi kalay, içi kalay, içi kalaylı kazan, içi kalaylı kazan.
Efkarlı günlerimde, efkarlı günlerimde geldi çattı ramazan, geldi çattı ramazan.
Komünisti azdır ama çıkarsa tunceliliden farksızdır çoğu aşırı olur. Yani Trabzon da normal adama denk gelmek zordur. islamcısı kendi çapında radikal olur milliyetçisi katı olur komünisti zır komünist olur. Böylede ilginç memleket.
Doğduğunuzdan itibaren tüm yetiştirdiği bireylerde olduğu gibi size de özel bir yer sunan ve bununla bir bağ oluşturmanızı sağlayan şehir.
Herkesin kendisini ait hissettiği, orada mutlu olduğu, duygusal bir bağ kurduğu ve huzurunu bulduğu ''o yer'' denilen şeyi sunar size. Neresi olduğu pek önemli değildir, vardır ve kendinizi o şehrin o kısmına ait yada orada mutlu hissedersiniz. Kimi zaman karadenizin kenarı, kimi zaman bir sokak arası... ama olmazsa olmazdır, o şehir ''o yer'' olan şeyi size tahsis etmiştir.
beni büyüttüğü ve çok şey öğrettiği için teşekkür ettiğim güzel şehrim. iyi ki.
Turizm açısından tam olarak değerlendirilemeyen şehir. inşaat sektörü aldı başını gidiyor zaten tarım arazisi oldukça az bide inşaat devreye girince durum içler acısı.
