Müziği bırakacak kişiler arasında listede bile yer almaması gerekirken neden bıraktığına bir türlü anlam veremediğim sanatçıdır. Şarkılarını yüzlerce kez dinleyerek bıraktırmıcam sana.
yazdığı şarkı sözleriyle insanın en derin duygularına, en hassas noktalarına değinen ve türkiye'nin böyle bir sanatçıya sahip olduğu için gurur duyması gerektiği gerçek bir müzisyen
duygularını zirvede yaşayan sanatçı ruhuna sahip sanat adamı.
sarhoşluk bir duygu değil ancak onu bile zirvede yaşıyor. kendisi ile yapılan bir röportajda "çok içki içmem az içiyorum ama çabuk sarhoş oluyorum demiştir."
karşılıklı rakı içmenin vermiş olduğu samimeyete dayanarak söylüyorum, müziği bırakmanı anlıyorum fakat beni, benim gibi olan bir çok arkadaşını hayranlarını sesinden ruhundan şarkılarından yoksun bırakmak olmadı sanki be teo. özlüyor insan yeni albümün çıktığında heyecanla dnr yolunu tutmayı. özlüyor insan şarkılarını can kulağıyla dinlemeyi ilk kezken. neyse uzun lafın kısası ben seni çok özledim.
müziği bıraktığı için kendisini takdir ettiğim ve bir o kadar da çok sevdiğim şarkıcı. Türk müziğine kattığı devrim niteliğindeki tarzıyla kitleleri kendine hayran bırakmıştır ki hala büyük kitlesi vardır. Fakat son zamanlarda kendisinin ve sevdiklerininde farkettiği üzere artık kendini tekrarlıyordu ve bu durum dev bir isme pek yakışmadı. derken teoman radikal bir kararla müziği bırakarak mesleğini adeta zirvede bırakan ender sanatçılarımızdandır.
hayatımda bir defa konsere gittim. rüya gibiydi. "o" yanımdaydı beraberce şarkıları dinledik. hayatımın en güzel ilk günüydü. ilkti, anlamlıydı.
şimdi iyi ki diyorum..iyi ki teoman biletiymiş, o zor şar aldığımız.. benim ilkmiş, onun son.
kendini bırakmak yerine müziği bıraktığını düşündüğüm kafasının içindekilerin fazla geldiğine inandığım müzisyen. ama yapma be abi çok geç olmadan dön bu yollardan.
düşündüm de, aşk hiç komplike değil, basit. nereden beslendiği belli değil ve çabuk. varlığını anlayamayan, ama yok olduğunu anlayan bizler için ise son derece zor.
sana da bana da öğretildiğinin ya da deneme yanılmayla öğrenmeye çalıştığımızın tersine ayrıştırılamayan, indirgenemeyen ve dile de getirilemeyen bir şey galiba. sanki bir gaz gibi her yere yayılıyor.
blaise cendrars'ın şiirine bir baksana.
bütün millet hálá orada
yaşam şaşılacak şeylerle dolu
eczaneden çıkıyorum
teraziden şimdi indim
80 kilo çekiyorum
seni seviyorum.
hem bu kadar basit, hem de her şeyle ilintili başka bir şey gördün mü? ve de bu kadar muğlak? teraziden inmek, kilonu öğrenmek, eczaneden çıkmak kadar basit ve aynı derecede şaşılacak bir şey. doğru; yaşam şaşılacak şeylerle dolu.
peki bu denli basit bir şey niye bu kadar şaşılası etkilere açık? aşk sevginin mantık gerektirmeyen bir türü olarak, niye nefretin ve hissizliğin en mantıksızına sürükleniyor? aşk kendini küçümsemek mi, bunun bilincinde olmak mı? bilmiyorum.
haydi biraz ileri saralım ve aşkı aşk acısıyla didikleyelim; güzel günler geçti, sevginin sonbaharındayız.
neler yaparız? resimler mi ortadan kaldırılır, beraber satın alınan eşyalar mı ilk olarak? sen spor salonuna, kuaföre mi gidersin? ben halı sahaya mı?
gitmek, anahtar kelimemiz bu... çünkü sevince de gidersin, artık sevmeyince de... aşk acısı çekince de gidersin, verince de.
ve pişmanlık... bitmesine neden olduğunuz şeyler için de duyarsınız, başlamasına neden olduğunuz, geride bıraktığınız, heba ettiğiniz şeyler için de...
tesadüf bu ya, şiirin başında verilen öğüt de buymuş zaten. gitmek, terk etmek, heba etmek ve uğruna vazgeçmek üzerine...
