Pera’ da oturuyoruz. Kahve içiyoruz. O uzaklara bakıyor ben ona bakıyorum sonra başımı öne eğip “ anlat “ diyorum “ konuşmak bana göre değildir “. Yumuşak bir sesle konuşuyor ve…
Her defasında rüyamdan uyandığım ve tanımadığımı anladığım “ the woman “ ** kategorisinden zeki ve güzel bir yazar.
En iyisi milletin başını ağrıtmayı bırakıp hep yalnız kalayım. Zaten yaş oldu 40. Bu kez yalnızlık başlar.
Psikologa gerek yok ben biliyorum sebebini serum fobimin. Birkaç sene önce 15 gün hastanede yatarken günde asgari 6-7 tane yedim bunlardan kollarımın her yeri delik deşik oldu.
suratı güzel diye hatırlıyorum. bir de sevimli bir hemşireyse hep hayatımda hep olmasını istediğim ama hiç olmayan kadınlardan biri olarak kalacak yazar. neyse, ben yalnızlığıma geri döneyim en iyisi. bari şu öksürük seli geçse de rahatlasam...
