tabiat

entry39 galeri37
    14.
  1. 13.
  2. 12.
  3. 11.
  4. 10.
  5. Sözlükte “yaratmak, inşa etmek, biçim vermek; mühürlemek” anlamlarındaki tab‘ masdarından isim olan tabîat eski lugatlarda “yaratılış, seciye, yaratılıştan gelen aslî yapı” mânalarında kaydedilir. tab edilen yani düzenlenen birşey varsa bir de tab eden yani yaratan düzenleyen olması lazım Bu yüzden bu kelimeyi sevmezler, yerine doğa, kendi kendine doğmuş kelimesini tercih ederler.
    0 ...
  6. 9.
  7. her şeyi tabiat yarattıysa, allah fikrini de mi tabiat yarattı?
    0 ...
  8. 8.
  9. 7.
  10. Doğa kelimesinden çok daha güzeldir.
    0 ...
  11. 6.
  12. 5.
  13. büyük şehirlerde, kendisine hasret kalınan eşsiz güzellikte bir sevgiliyi anımsatan şiir.
    1 ...
  14. 4.
  15. huy; insanın doğuştan gelen ve sonradan kazanılan özelliklerinin tamamı.
    (bkz: eşyanın tabiatı)
    0 ...
  16. 3.
  17. Tabiat bir kitaptır, katip olamaz. tabiat nakıştır nakkaş olamaz.
    Ve tabiat bir sanat eseridir, sanatkar olamaz.
    2 ...
  18. 2.
  19. insan eliyle büyük değişikliğe uğramamış, doğal yapısını koruyan çevre.
    1 ...
  20. 1.
  21. çevre, maddesel dünya ya da evren. Kendini sürekli olarak yeniden yaratan ve değiştiren bir güçtür. Canlı ve cansız maddelerden oluşan varlığın hepsini kapsar. Madde ve enerji unsurlarından oluştuğu kabul edilir.
    1 ...
© 2026 uludağ sözlük