Sıkı trabzonlu.
Memleketini seven her daim anlatan insanlara karşı ayrı bir sevgim oluyor zaten.
Kesinlikle kitaplarının okunması, imkan varsa da gidip izlemek gerekiyor.
O bir şeyleri anlatırken aaaaa o o muymuş gibi replikleri pek çok kez tekrarlıyorsunuz ve bir şeyler öğrenme hissini yaşamak güzel.
iyi midir? kötü müdür? bilmem, ama ismini duyduğumda aklıma gelen tek şey rol çalmaya çalışan bir oyuncu gibi davranması. tamam hikayeleri güzel anlatıyor olabilir ve hatta kabul nazım'ın hikayesi efsane bile olabilir ama fazlası yok. bir oyuncak sergisi birde şu replik aklımda ki tek varlığı;
+bakın bakın ne anlatıcam.
(#201517) entrymi okuyorum da bir insan bu kadar nasıl değişebilir. değişen benim yahu bu adam değil. üstad bu adam ya, twitterdan kendisine "bu adam türkiye için fazla bir insan" demiştim hemen ulaştı bana senin gibi aydınlık gençlere ihtiyacı var bu ülkenin diye. seviyeli bir ilişkimiz var şimdi.
bilerek mi yanına almadın giderken
başının yastıkta bıraktığı çukuru
güveniyordum oysa ben sevgimize
vapur iskelesi
ya da tren istasyonundaki
saatin doğruluğu kadar
beni senin gibi
bir de annem terketmişti
ki göbeğimde durur
onun yokluğundan
bana kalan
çukur.
