sözlük tanımı:
üretim araçlarının kamunun, devletin elinde olması, ekonomik etkinliklerin kâr yerine insanların gereksinimlerini karşılaması gerektiğini öne süren, değer olarak emeğe önem veren, toplumun örgütlenmesinde köklü değişiklikler amaçlayan siyasal öğreti.
olmaz ama, eğer bir gün dünyaya hakim olursa güzel olabilir.
insani sistem diyebilir miyiz? ben bunu da düşündüm. bir şey eğer insaniyse insana ait olup insanlar arasında tutuması lazımdı ama kapitalizm geçti. kapitalizmi yenememesini neye bağlayacağız? madem insaniydi o halde insanlar neden kendi öz benliğini inkar edip kapitalizme yöneldi? bunları sormamız gerekir bence.
insanın her zaman öz kimliğinin iyi olduğuna inanmış biriyim, hatta anarşizmin bile insan için gelişim çizgisinde zirve olduğunu da düşünüyorum ama bunların hiçbiri insanın iyi olduğu sonucunu pratikte vermiyor. devletler kötüdür dedik insanlar devlet üstüne devlet kuruyor, şimdi kapitalizm kötü diyoruz kapitalizm dünyayı sömürüyor ama sömürdükçe güçleniyor. bide işin tuhaf yanı bunu savunan insanlar öyle para babaları falan değil bildiğin o sömürünün içinden gelen birisi ve bunu belki hissetmiyor belki umrumda değil. bu sisteme gene de boyun eğiyor veya boyun eğmek olarak bile görmeyip gayet hayatından memnun. yani tüm bunlardan çıkartığım sonuç insanın özüne neyin uygun olduğu fikridir. insanın özü iyi diyenler galiba iyi niyetinin körlüğünün etkisinde kalıyor. oysa doğaya bakınca canlıların birbirini yediği bir alem görüyoruz ve insan doğanın bir parçasıyken iyi olacağına, herkese eşit davranacağına, suçu ortadan kaldıracağına inanıyoruz. bence bu da bir iyi niyetli körlüktür. insanın doğasına uygun falan o yüzden değil. insanın vicdanına uygun olabilir ama insanın vicdanı da zaten doğaya pek uygun değil.
çünkü doğada bir aslan yavru ceylanı yediğinde normalde üzülmememiz lazım çünkü tabiatın kanunu bu ama üzülüyoruz. ee hal böyle olunca gidip aslanın aç kalması normal olacak değil herhalde senin üzülmen anormal olacak.
düşüncelerim bu yönde.
Şuan tüm burjuva halkının korktuğu ideolojidir. bunlarda işçi sınıfına baskı yaptığı içinde işçi sınıfı korkuyor ve altında kalıyor. Oysaki hep beraber karşı çıkarsak onları yenebiliriz.
bir sorum olacak bu ideolojiyi benimseyen arkadaşlara. daha önce sorduğum insanlar oldu ama net bir cevap alamadım.
marx'a göre sosyalizm bir basamak, geçiş evresi ve komünizme hazırlık dönemi. pekala. sonunda varılacak hedef bir olduğu halde neden "komünizm" ve "sosyalizm" gibi iki ayrı ideoloji var ? işin garip noktası bu iki ayrı ideolojiyi savunan iki arkadaşımın defalarca ateşli tartışmalar içinde bulunduklarını gördüm.
Sınıfsız değil, sınıflar arası geçişlerin ortadan kalktığı, sistemin diktatörlere ve onların belirlediği referans sistemlerinin acınası dişlilerine terk edildiği yapı.
Bir de hem batıcı, hem sosyalist hem demokrat olabilen kavram kargaşasından folloş olmuş mallar yok mu, kendini entel gören işte asıl onların mallıkları yüzünden stalin gibiler milyonları gözünü kırpmadan öldürebiliyor.
insanlığın varoluş biçimidir. eğer evrimsel süreç sonucu ilk insan atalarımız toplum halinde yaşamaya başlamasaydı, yani sosyalizme geçmeseydi bugün ortak atalarımızdan evrimleşmiş maymun türleri gibi topluluk-sürü halinde yaşayan canlılar olacaktık. bilim bugün bu gerçekliğe ilkel sosyalizm diyor.
Üretim araçlarının üreticiler arasında paylaştırıldığı, burjuvanın "bende şu araçlar var, sana bırakıyorum, 100 liralık mal üret 10 lira al, gerisini ben alıyorum çünkü araç benim." Diyemediği sistem.
Sadece Devlet olmasın deyip devlet olmadığında nasıl bir sistem oluşacağını söylemeyen anarşizmden daha bir afilidir.
