kapına geldik; aşkı öğret bize; ve aşkını ver yüreklerimize. bir nihanice gamzene gamzede aşıkların adına. hani uykuya dalınca kenti ve yalnız başına kalınca kendi... hani yalnız gecelerde konuşmadan kalınca dilleri ve hal üzre gönüller anlar olunca bütün dilleri... vicdan sesinden bizar kürek mahkumlarınca, hani aşıkların hasreti özlemle karınca... hani gurbetin ucunda gönlüme gömen de seni, hani seni gurbet gurbet gönlüme gömende. güneş ve ay nurunu aşkından alırken; güneşin ışığı aya vurur gibi aşığı aydınlatırken.. gel ey sevgili bir huzmecik bahşeyle asi ve aciz üftadene ve umut ver peykin olmaya, teşne kem zerrene. aşkları unutan bendene aşkını unutturma !..
her şey sen olsun şu dünyada ve olmasın sen olmayan dünya da.
insanın gözünden sakındığı eli,ayağıdır.Gerçekten değer görmeyi hak eden biriyse ona vardiğin değer ondan çok seni mutlu eder çünkü bilirsin ona değerdir.Sırtını yasladığın dağdır.
tek bir fotoğraf kalmış anılardan, bakıyorum. belirli belirsiz gülümsemiş dudaklarıyla, ama gözleriyle değil. anlayamıyorum, herzamanki tavrıyla fotoğrafçının karşısında bile biraz sakin, biraz saklı durmuş, rengini belli etmiyor, açmıyor iç dünyasını. anlayamıyorum gözlerinden ne hissediyor. sadece kibar saklı bi gülümseme. daha dikkatli bakıyorum, yaşadığım, bildiğim ruh halleriyle mimiklerini kıyaslamaya çalışıyorum, anlamak istiyorum. bana birşey söylemiyor. oysa zamanında tek bir söz söylemeden ne çok şey anlatmıştı bana gözleri. bana kızgınmısın diye soruyorum, cevap vermiyor, kılı kıpırdamıyor, yine renk vermiyor. neden yaptın, neden yapıyorsun diyorum, ben yapmadım diyor. seni beklerim diyor seni seviyorum diyor, beni yalnız bıraktın diyor, dudağı bükülüyor. bu sefer yakaladım diyorum mimiğini, gözümü kırptığım gibi yokoluyor, eski donukluğuna dönüyor. soruyorum, sevdin mi beni diyorum, cevap vermiyor, gözünü bile kırpmıyor ama sevdiğini söyledi bir an, biliyorum ben. bazen ne hissettiğini, söylemediklerini anladığım gibi. tekrar bakıyorum gözlerine, aynı hüzünü görüyorum. unuttun mu beni diyorum, gözleri bir anlığına sadece bir anlığına yere devriliyor, cevap vermiyor. devam edicekmisin diyorum kaldığın yerden? sana yalan söylemiycem diyor, etmiycem desem bile etmek zorundayım. bu sefer herkese donuk olan ben dayanamıyorum. gözyaşlarımı saklamadığım insanın göğsüne kapanıp sıkı sıkı sarılıyorum, ıslatıyorum göğsünü ses çıkarmadan sadece kasılarak, sıkı sıkı sarıyor beni, konusmuyor, sadece bi inilti, bir ses dökülüyor dudaklarından. sonra ne oldu diyor tekrar camdan haline bürünerek, içi titriyor biliyorum, yapma diyor, şefkatle okşuyor başımı, bastırıyor göğsüne. sonra kendimi toparlamak için çekilip, arkamı dönüyorum. geri döndüğümde tekrar fotoğrafa girmiş buluyorum boynunu yana eğmiş, mahcup haliyle. çağırıyorum cevap vermiyor, sadece her zamanki sır vermeyen haliyle bakıyor bana
eğer gerçekten sevginizi verdiğiniz ise yani lafta değil harbiden sevgisini istediğiniz ve sevmek istediğiniz insan ise dikkat edin bir süre sonra hayatınız olabilir.
saf derttir. sevilmek istiyorsanız arkadaşlarınızın sevgisi ile yetinin, sevişmek istiyorsanız da illa sevgili olmanıza gerek yok, bulun birini sevişin. boşuna para, zaman kaybı yaşamayın. dertsiz başınıza dert aramayın akıllı olun hadi muah.
artık bir tanecikte ben istiyorum. zamanı geldi artık. fazla gürültü etmeyen, yalandan dert icat etmeyen, sessiz sakin bir kadın. çalışırsa daha güzel olur sanki.. hayat müşterek sonuçta. hayırlısı artık.. duyurulur. *
kimilerinin sadece bir çanta gibi yanlarında taşıdığı, sırnaştığı, cinsel obje olarak gördüğü insan. günaha girmeden yürekte taşınması en makbul olanıdır.
insanların %90'ı için; sevişebilecek düzeyde olan birinin elde edilmesi(!) sonucu aldığı sıfat.
insanların %10'u için; güzel bir tesadüf sonucu tanışmış ve birbirini tanımış benzer frekanstaki kimselerin, bir ilişkiye başladıktan sonra birbirlerine karşı hitap şekli. ama, %10 gibi yüksek bir oran fazla iyimser bu arada.
iki yüzlüyüz. "ben iç güzelliğe bakarım" gibi palavralar uyduruyoruz. kocaman bir yalan. dış görünüş her zaman ön plandadır ama bunu kendimize bile itiraf edemeyiz. insanların %90'ı ilk etapta, paylaşabileceği bir sevgili değil, sevişebileceği bir obje arar. paylaşmak sonra gelir; insanların çoğunluğu için.
