üzerine periyodik olarak dönülen kavramdır. varlığının yaftalanması ve yıkımının başlaması eş zamanlıdır. yeniden inşa süreci tahmin edilemez yenilenmesi mümkün görülmediğinden ötürü. zorlayıcıdır; bir şekilde kalıntılarını saklamayı başarabildiği için. soyutluğu fiziksel görülerle bezenmediğinden durudur aslında. anlaşılmaması duruluğundandır. bir dakika anlatmak isteyen mi vardı ki? esasen sevgi bireyseldir. paylaşılınca kavrama ihanet edilir. dalgaların içselleşmesi, tabloya oturtulan diğerleri. süregelen ömürle bağdaşık bir sistemin hissetmek üzerine çarklarını döndürdüğü rulet oyununa dahil olmak gibi. teşebbüsten ziyade saklılığı canlı tutar. paylaşımı hasta eder ve yavaş yavaş giyotin mekanizmasını kurar. eğer kişide özsaygı söz konusuysa; dallandırmamalı, çabasını esirgemelidir. ya da en basit haliyle kum saatidir. her bir tanecik diğer yöne geçişini tamamladığında elbet çevirmeniz gerektiğini farkedeceğiniz bir zamanınız olacaktır onca dalgınlığınızın arasında.
Para, üstün olmak ve nefret etmek hayatımızı dolduruyor. Hayatımız da savaşlarla, dünyayı yağmalamakla, birbirimizi boğazlamakla geçiyor. Sevginiz olmadıktan sonra daha çok paranız olsa, daha üstün olsanız, daha çok toprağınız, eviniz arabanız, malınız olsa ne olur?
Sevginiz yoksa, hiç bir şeyiniz yok. Belki de yeniden öğrenmemiz gereken budur.
konuşamıyorsanız bir milim ilerleyemezsiniz, sevgi de varsa da ya da umuluyorsa da biter, ben korktum, o yıldı, bitti..
bir üstteki cümle ifade ediyor bunu, geçmiş. daha önce hatalar yaptım, ama bu sefer yapmıycam, korkularıma sevgimi değişmiycem, bu sefer değil..
sevgi birisinin bir şekilde seni tamamladığının derinden anlaşılmasıdır.
birisi seni tam bir döngü yapar.
digerinin mevcudiyeti ve yansıması seni çogaltır.
sevgi kendin olma özgürlügünü tanır sana; o sahip olmak degildir.
o yüzden izle; hiç bir zaman seksi, sevgi olarak düşünme, yoksa kanarsın.
farkında ol ve birisiyle sadece mevcudiyetinin; başka birşey değil, saf mevcudiyetinin yeterli olduğunu hissetmeye
başladığında, başka hiç birşey istemediğinde, yalnızca varlığı, sadece olması seni mutlu etmek için yeterli olduğunda...
içinde birşeyler çiçek açmaya başlar, bin bir tane lotus çiçeklenir, o zaman aşık oldun ve o zaman gerçekliğin yarattığı tüm zorlukları aşabilirsin.
sevgi sonsuzluktur.
eğer varsa, o zaman sürekli olarak gelişir ve gelişir...
Sevgi kelimesi her kalbi taşıyamazdı. Ben sevgiyle genç yaşta tanışmıştım. Güzel günlerdi. O yüzüme gülerdi, ben ona hayran kalırdım. Öyle bir gün geldi ki sevgi kendi kalbini taşıyamaz oldu. Fakat hiçbir şey değişmedi. O yine güldü yüzüme ben yine hayran kaldım ona. Sevgi bazen kanserdi bana bazen güzel bir elma şekeri. Bazen korurdu yorgun kalbiyle beni, çoğu zaman acıtırdı paramparça kalbimi. Başka sevdalara kucak açtı şimdi. Benim lanet olası karanlık yuvamdan uçuverdi. Şimdi o ellerin. Kimlerle uyuyor, kimlere hayran hayran bakıyor, kimlere elma şekeri oluyor kimbilir. Sildim, eveet ben onu sildim. Bir çırpıda unutuverdim. Gözlerini,gülüşünü,sesini, her şeyini.. Ama ama neden hala umrumda ? Neden her şarkıda önüme gelen yüzü canımı acıtmakta ? Ah sevgi, neden hala burada, içimdesin ? Ben seni unutmuştum. Seni sevdiğimi unutmuştum. Fakat niye bu özlem, niye bu hasret ? Cevapsız sorular ülkesinde miyim yine ? '' Beni seviyor mu''dan kalktım, sonunda vardım ''neden unutamadım'' istasyonuna. Sen çoktan ulaşmışsın farklı kara taşıtlarıyla. Ben yine geç kaldım trafik bile yoktu oysa. Kalbim kaza yapmış yine platonik'a da. Ne farkeder ki deme sevgi ? Sen arabalara aşıksın ben tramvaya,metroya. Sen umutlu yarınlar getirecek kıza hayransın, ben umutsuz dünler getiren sana..
Aşktan sonra ki uzun evre ilişkilerin kısa sürmesindeki eksiklikte budur kanımca şimdi efendim aşk kısadır heyecan söner gider rutinleşmek doğal seleksiyondur. Sevgi tahammül etmektir. Aşk sürecinde tahammüle gerek kalmaz tahammül edebileceğin bişey yoktur gözlerin kördür ama rutinleşme süreci başladığı an sevgi ortaya çıkar tahammül edebilmek. Sevgisiz sevgili olur ama sevgisiz evlilik olmaz bu yüzden.
