bizim evde olmayan şey.olduğunda bekleyin ne zaman fırtına kopacak.benim sessizliğim ise her zaman ayrı kehanetlere neden olur.örneğin kuzenim kendimi toplamak için günlük işlerden el ayak çektiğimi anlarken annemler yavaş atın tekmesi olayına girerler ve ne zaman patlayacağımı hesap ederler.
tam anlamıyla yoktur.
çevrendeki sesleri susturdun diyelim.
ya kafandakiler ne olacak?
onlar sana huzur verecek mi?
yok hayır.
asıl sessizlik ölümdür esasında.
gidenin de kalanın da söyleyecek pek bir şeyi kalmamıştır.
bir son , bir karar.
kelimelerin tükenmesi, söyleyecek sözün kalmaması durumudur sessizlik bir bakıma.
yalnızlıktır, iletişimsizliktir, iki yabancı olma halidir.
farklı hayatların bir ortak noktada kesişememesidir.
bize bi fırsat vermedin ki sevdiğim
tekrar geriye döndün eski aşkına
duydum ki sık sık yine kavga ediyormuşsun
bi daha seninle bende olamam sevdiğim
derin bir sessizlik kalbimi yıksada
paramparça olmuş hayatım her bir yanda
sen süslü caddelerde birileriyle can cana
ben yıkık bi halde dipsiz kuyularda
sessizlik, psikolojik danışma esnasında kullanılan terapötik bir beceridir. yerinde kullanıldığında danışanların söylenenleri kafasından geçirmesi, toparlaması, özümsemesi, bazı duygu ve özelliklerin farkında olması için çok yararlı olur. eğer sessizlik psikolojik danışmanca bozulacaksa ilişkinin şimdi ve buradalığı koşulu dikkate alınarak danışanın anı yaşaması, duygularının ve yaşadıklarının farkına varmasını sağlayacak sorular sorulması uygun olacaktır.
Ve size diye başlar -
Mor tepesinde güller koklatacağım bir kül tabağı ile.
iki odayı birbirine bağlayan bir koridordan huysuzca esen şeyin rüzgar olduğunu anımsamak üzere- ama bilemezsin. Düşünüyorum diyor, derin bir ufka bakar gibi. O anda soruyor burda mısın sidartha- anlamalı sidarta nehirlerini dinlemekte, sessizlik üzerinden bir yolcu gibi nehri seyiretmekte. Sessizlik diyor nehirin kulaklarıdır.
Biz o kadar ağladık ki beraber,
Gözyaşları doldurdu avucumu şimdilik.
Şimdilik uzun uzun, bambaşka bir sessizlik
Yavaşça alçalarak, yavaşça bizi dinler.
Etrafta kalan sesler kesildi birer birer.
Hatırlamaz olmuşum, her şey uzakta, silik.
Yalnız senin vücudun... Ah içte bir içimlik
Bir su gibi ellerin avucumda serinler.
Vücudunun gölgesi bak yerde gölgemle bir,
Yeni bir nefes gibi sessizlik göğsümdedir.
Sessizlik içerime doluyor yudum yudum.
Dolu bir yelken gibi göğsümde genişleyiş,
Ve öyle için için, ve öyle geniş geniş.
Ben hiç bir şey duymadan, ben yalnız seviyorum.
BiR SESSiZLiK ORMANINA DOĞDUM DÜN GECE
KULAKLARIMDA SESiN YANKILANIYORDU
SENi ARADIM SUSPUS AĞAÇLARININ KOVUKLARINDA
KOŞTUM AYAK SESLERiM OLMADAN
DALLARINA ÇARPARAK SAĞIR AĞAÇLARININ
YALNIZLIĞIMI ÖRTEN SESiNi KOVALADIM YÜZÜM KAN iÇiNDE
BiR SERAPMI BiLMEM, SAÇLARIN AÇILDI YOLUMA
UZATTIM ELLERiMi,
SUSTUN UZANAN ELLERiMDE KIVRANARAK
BiR SENSiZ BEN KALDIM SESSiZLiĞiN ORTASINDA
KORKUYORUM NE OLUR TEKRAR GEL
SESiNi DUYMAK iSTiYORUM VE SESLENMEK SANA
BU SESSiZLiĞE KÖK SALMAMA MANi OL.
