144.
yalnızlıktır.evde kimsenin olmayışıdır.duvarlarla en fazla gecen zamandır.genelde yalnız ınsanların duydugu sestır,sessizlik.
143.
Bazen huzurdur bazen ise huzursuzluk.
142.
üst kattan gelen seslerle kendi evimde varlığını hissettiğimdir.
141.
kimi zaman insanı bunaltan, kimi zaman insana kendini iyi hissettiren durum.
140.
dinlendiren, günün yorgunluğunu attırandır.
139.
cevapsız sorular bir başı boşluk hali her yerde.
138.
ruhun derinliklerindeki zindanlarda sevimsiz günahların, mutlu olmak için dilenmiş isteklerin bir arada saklandığı rutubet dolu şefkat zindanlarıdır.
137.
huzuru getiren, düşüncelerin akıp gitmesine, kafanın rahatlamasına zemin hazırlayandır. fazlası kafayı işgal edip yoğunluğuyla çıldırtır.
136.
ortalıkta kapanmış ağızlara tutuna tutuna genişleyen kocaman bir sessizlik vardı artık .
135.
kimi zaman kendini özlettiren, kimi zaman sıkan, uç noktalardaki hisleri farklı anlarda tattırabilen kavram.
134.
insanin kendi kendini dinleyebilecegi tek ortamdir. muhasebenin en derin dakikalarinin yasandigi, iyi kotu dengesinin en dogru kuruldugu andir.
133.
kafadaki ses curcunasını bastıramadıktan sonra faydasız.
132.
bulunduğunda hiç kaybetmemecesine ciğerlere doldurulması gereken.
129.
''Bana bir kutu sevgi al, bir kutu umut ve neşe al. Alabilir misin ne duruyorsun?'' cümlesinin daha bi sevdirdiği şarkı.
126.
sessizlik yalnız, yalnızlık sessiz yaşanır.
125.
yağmurla bütünleştiğinde muhteşem huzur verir.
123.
ışıklar söndüğünde sessizlik olur.
122.
yerinde ve dengeli yaşandığında ruhu besler. fazlası kendini fazla dinlemeye yol açar ki depresyonun ilk evresidir.
121.
vicdanı huzursuz olanlar için sağır edecek kadar gürültülüdür sessizlik.
120.
kişinin kendi iç dinginliği olabilir bazen. en önemli belirtisi, artık kafanın içinde sürekli dolaşan o düşünce savrulmalarının olmamasıdır. bakarsın ki, sakinsin. bakarsın ki, dünya sakin. işte bu yüzden sessizlik, kişinin kendi iç aydınlanmasında belki de son aşamadır.
