son oynadığı turkcell reklamıyla ''biz daha kötüsünü yapana dek en kötüsü bu'' diyen ilkokul ve liseli gençler sayesinde hala müzik piyasasında kalabilen soytarı
ben küçükken, bizim mahalledeki rüstem amca'nın bakkalında bir oyuncak vardı, böyle yanar dönerli, durmak nedir bilmeden sağa sola dönen, ama hiçbir numarası olmayan, sadece b.ktan bi' ses çıkaran, beş para etmeyen bi' şeydi. hatta inanır mısın sözlük, mahalledeki çocuklar, birine hakaret etmek için, aptal, salak, gerizekalı demek yerine, rüstem amca'nın bakkalındaki oyuncak derlerdi birbirlerine. o kadar öküzce bi' oyuncaktı yani.
neyse, bende ne adamım sözlük, bunları buraya niye yazıyorsam, okuyanda yanlış anlayacak.
o değil de; şu klibiyle ilgili olarak bugünkü hislerini çok merak ettiğim zattır. o kılık kıyafet, o saç baş... akıllara zararmış. sevemedik gitti efenim.
Ahmet şafak'ın son kitabı olan şöhret sanatı öldürdü cinayeti ben gördüm isimli eserine cuk oturan günümüz loli-pop şarkıcılarından sadece bir tanesidir.
dinlemekten haz almadığım pop şarkıcısıdır. çok saçma sözlere sahip bu eleman. müzikteki ritim dinletiyor şarkıyı. bu nedenle sanatsal açıdan pek içeriğe sahip değil. her şarkısındaki kafa sallama oranınız aynıdır. ritim hep aynı. arada güzel bir sample bu kadar.
kendisine yumruk atan cafer arat adlı vatandaşa 11 ay ceza verilmiş. halbuki milletvekillerinin burnunu kıranlar serbest kalmıştı. sonra da şöyle diyorlar:
(bkz: kanunlar önünde herkes eşittir)
biz de inandık.
