seni seviyorum
bu sözü söyleyecek kişiyi iyi seçmek gerek!
bu öyle sıradan bir söz değildir. bu söz söylendikten sonra ne olursa olsun arkasında durmalısın. karşı taraf sana ihanet etmiş olabilir. seni terketmiş olabilir. seni gözyaşlarına boğmuş olabilir. seni ezmiş geçmiş olabilir. olsun! sen bu sözü söylediğin vakit, ona ihtiyacın yok artık. sen büyüyü keşfetmiş olmalısın. kızamazsın o -seni- ye. o senindir o farkında olmasa da. o heryerdedir hiçbiryerde olmasada.
söylenen bu cümleye karşılık 'bende' demek çok saçmadır, zorakidir. yani; 'ben seni seviyorum...... ???' eee şimdi sıra sende, hadi sende söyle der gibidir. bence bu cümle en beklenmedik zamanlarda söylenmelidir ki, o büyüleyici etkiyi bırakabilsin.
cogu zaman hissedilmeden, sadece söylenmesi gerektigi icin söylenen, hissedilerek söylendiginde bi süre sessizlik yaratabilecek, anlamli, sevgi kokan , sadece "ben de" cevabi aldiginda tatmin etmeyen cümle.
+seni seviyorum
-ben de
+ben de ne?
-ben de seni seviyorum askim.
hayatımı bir tapınağa çevirdiğin ve hergünümü bir şarkı haline getirdiğin, saklı kalmış beni ortaya çıkarıp, hiç olmadığım kadar mutlu olmamı sağladığın ve bunları yalnızca kendin gibi davranarak yapığın için seni seviyorum...
sevginizin doruklara ulaştıgı anda söylendiğinde anlamlı olan , eger karşılığda varsa * söylendiğinde içinizde mana veremediğiniz güzel duygular oluşturan ve aşıgım yaa ben! demenize sebep olan mutluluk veren cümlecik.
gerçekten hissedilmeden söylendiğinde sıfır anlam ifade eden, hissedilerek söylendiğinde ise dünyalara bedel olan, çok söylenmesi halinde anlamını yitiren, daha ziyade davranışlarla belli edilmesi gereken durum olan 'sevmek' eyleminin; zaman zaman az söyleyen ve sadece gerçekten hissettiyse söyleyen bir ağızdan çıktığında tanımsız hisler yaşatabilen,'azı karar, çoğu zarar' dense bile azı da çoğu da zarar olan ve ama tercih yapmak gerekirse zannımca azı makbul olan cümle; 'seni seviyorum'
bir çocuğun annesine hisleri.
ve bir gencin kız arkadaşına.
ya da sadece platonik bir aşka.
gerçekten hissedilerek söylenen 'seni seviyorum' lar paha biçilemez sözcükler. yeter ki hak edene, yeri ve zamanı geldiğinde söylenebilsin.
yasaklanmış bir söz olduğunda söylendildiğinde kişi kendisii dünyanın en özgür insanı hisseder.[tıpkı hitler fransası'ndaki yasaklanmaya karşı yaplıan her hareketin yasaları aşmak ve özgürlüğü hissetmek olduğu gibi[sartre]]. ama galiba acıdır biraz söylemek. özellikle yasakşanmışsa; ''seni seviyorum''hariç gerisi için geçerli olsa gerek.
doğru yer ve zamanda söylendiğinde insanı eritip bitirebilicek güce sahipken her konuşma bitişinde başında sanki meraba, naber dercesine kullandığında insanı kusturan tiksindiren cümledir...
amacı karşı tarafı elde edip ego tatmini olduğunda söylenebilen ama içinde saflık barındırması gereken bazı kitleler tarafından *sıkça bu amaç* için kullanılan daha doğrusu harcanan canım söz.
sevmeyi bilmeyenlerin,gerçekten sevipte bunu kimyasına uyduramayanların,yalancıların,şehvet avcılarının,çoğunluğu insan bile sayılmayanların dillerine sakız yaptıkları,gerçek anlamı çook eskilerde kalmış bir duygunun ifadesidir...
seni seviyorum bir görev değildir,içten gelen bişeydir.bu yüzden sevgiliye "neden bana seni seviyorum demiyorsun?" diye serzenilmemelidir.zaten sürekli söylenmesi halinde heyecanını ve önemini yitiren bir laf haline gelmektedir.az ve öz söylenmelidir.
