leman ın kapağında 'dansöz öyle değil böyle oynatılır' başlığıyla erdoğan'ın masasında dansöz olarak çizdiği şahıs. karikatürün temel anlayışıyla ilgisi olmayan, yani eleştirmeye değil yaranmaya çalışan, ama tüm çabalarına, evlerinde verdikleri emre aközlü erdoğan yemeğine rağmen ab den sorumlu bakan olamayan nursuna memecan ın, evetçi eşi.
buraya içimden geçenleri yazsam götümüze girebilir diye silinecek onun için saygılarımı ilettiğim bir karikatüristtir.
(bkz: derin anlamlar barındıran kelimeler)
yeteneksizliği bu kadar aleni ikinci bir kişi var ama ona da haksızlık olabilir aslında: serdar ortaç.
başka ülkelerde kimbilir ne olurlardı? dua etsinler bu ülkedeler. körler, sağırlar ve dilsizler ülkesi'nde.
hiç komik değil hem de hiç.
anonim isimle mizah dergilerine başvursun, çizer diye alırlarsa bırakıcam mizah dergisi okumayı. *
Çizer olarak zayıf, mizah duygusu 'kör gözüm parmağına' kıvamında, doğru zamanda doğru yerde olmayı bilen, fırsatçı, kasaba kurnazı türünden bir uyanık. Mizah tarihimizin yüz karası...
çocukluğumdan hatırladığım karikatürist. gelmiş, geçmiş en büyük karikatüristlerden biri.
tek suçu taraf olmak. lemanda, penguende, uykusuzda falan yazsaydı tanrıçalaştırılması muhtemel olurdu. yani o kadar kaliteli bir yazar. seveni de çoktur, çekemeyeni de.
gündüz saatlerinde ev sakinleri şimdi unuttuğum bir sebepten(dansöz olayı olmadığına eminim) dolayı salih memecan'dan bahsetmekteler ve bunlar mutfaktan az da olsa duyuluyor. sonra odama doğru giderken dilime pelesenk olan ve hâlâ atamadığım bir şarkı:dansöz
bi' serdar ortaç'a,bi' de salih memecan'a.
