eskiden barlar sokağı vardı sakarya'da, şimdilerde kafeler sokağı moda olmuş. 50 kuruşa çay içip geyik yaptığımız çay bahçesini* yıkıp yerine benzin, segafredo ve benzeri mekanlar açmışlar. benzin'in konsept falan iyi ama gitmemiş be oraya, 200 metrekare içine 7 tane mekan koyunca semt pazarı gibi duruyor. orada bi atalay vardı eskilerden, başka da bişey yoktu. çehre değişiyor, değişmeli tabi ama insan yadırgıyor ne kadar modern bir hava oluşturulsa da. bizim zamanımızda takılmak zorunda kaldığımız nispet'ten, n kafeden iyidir şimdikiler ama o çay bahçesini yıkmayacaktınız hacılar.
bir daha ki 17 ağustos a en hazır şehirdır türkiye' de. tüm şehir de merkez de kat sınırı 3 belirli bölgelerde en fazla 7 dır, dağlık bölgeler buralar korucuk falan.
bu şehir depremden ders aldı da yani başında ki kocaeli neden almadı? utanmadan rant uğruna 15 20 kat binaları dikiyolar.
depremden sonra duvara (bkz: hoşçakal adapazarı) yazılan şehirdir. ama terk edilmemiştir, aksine geliştirilmiştir. bu şehir binlerce kişiye mezar oldu.
ankaradan sonra yesillik görmeye hala alisamadigim şehir. sevdim de şu başı kapalı daracık kalcasini belli eden kotlari giyen hanımları ilk kez görüyorum. alisacagim inşallah.
