sanırım hayatta en değer verdiğim şeylerden biridir reçel. sevdiğimden çiçek aldığımda mutlu olurum belki ama süresi bitince sadece kurumuş ölmüş bişey kalıyor elinde. ama reçel yapmam için elinde bi poşet meyveyle gelse yada reçel yapılan bir çiçek alsa daha mutlu olurum. reçel sonsuzluk gibi çok değerli. küçüklüğümden beri annem reçel yaparken parmaklarımı tencereye bandırır yerdim kaçak göçek sıcaktan acırdı parmaklarım ama olsundu birde üstünde oluşan köpükleri toplar bir tabağa koyardı annem bende afiyetle parmaklaya parmaklaya yerdim. mis kokar hem ev yapımı reçel çocukluğumdur. babamın bana yeni aldığı eşofmanımı bile sırf reçel parmaklıycam diye ocakta yakmıştım ilk alındığı gün. mutluluktur reçel beni hep gülümsetir baklava desenli bez kaplanmış kavanozları:)
kahvaltıların vazgeçilmezidir. evet gün içinde tatlıya çok ihtiyacınız oluyorsa mutlaka sabahları reçelle biraz kapatmak gerekir, yoksa o tatlı krizi geçmek bilmez.
şuanda eski sevgili niteliğindeki insana ilk kez yaptığım, veremediğim, bugün sigara içerken hala dolu olan kavanozla gözgöze geldiğim trajedik bi tatlı .
elma, mandalina, portakal, greyfurt ve limondan birer tane alınır. sadece elmanın kabuğu soyulur. hepsi cips kadar incecik doğranır. bir ölçü hazırlanan meyve karışımından bir ölçü şekerden üst üste konup, bir gece bekletilir. ertesi gün bir taşım kaynatılır. azıcık toz tarçın eklenir. budur.
