oldukça sert bir film. uyuşturucu ve ilaçların ne sonuçlar doğuracağına dair çok çarpıcı sahneler içeriyor. insan ayrıca yönetmenin uyuşturucu deneyiminin olup olmadığını düşünmeden edemiyor. ya çok mükemmel düzeyde gözlem yeteneği var ya doktor ya da uyuşturucu kullanıyor. başka bir ihtimal yok kesinlikle. müziği ise sinema tarihinin gelmiş geçmiş en iyi film müziği.
özellikle müziğiyle beraber tam bir hayat siken filmdir efenim. En son 1 yıl önce felan izlemiştim bir daha izleyeyim diyorum ama cesaret edemiyorum bir türlü. izlemeye korkuyorum resmen. Çünkü insanın hayatını sikiyor hayatını.
sanırım beni şu güne kadar böyle etkileyen bir film olmamıştı.
--spoiler--
en etkileyen sahne Marion'un o küvetin içinde attığı sessiz çığlıktı o an kalbimden vurulmuş gibi hissettim.
kadının şok aldığı sahne de çok kötüydü...
harry'nin o kola rağmen iğneyi batırdığı an da bittim ve ty'in arkadaşı için ağlaması bağırmaları...
bir de ''ass to ass'' diyen o alçak moruğu unutamam sanırım.
--spoiler--
çok beterdi ya... nası etkisinden çıkıcam bilmiyorum.
Sadece Bağcılar, esenler gibi yerlerdeki müptela gençlerin izlemesi yeterli olmayan film.
Siz hala size sunulan bilgilerle fikir üretin. Mecidiyeköy, Şişli de ne kaliteli mallar nası yüksek partiler düzenleniyor. O Bağcılar esenler gibi yerlerdekilerin göremeyeceği malları alıyor bu seçkin üniversite çocukları.
Özellikle aon sahnesiyle beni benden alan izlediğim ve etkilendiğim sayılı filmlerden. Gerek Jennifer bacı gerek Jared reis döktürmüş.zenci kardeşimi de söylemeden geçemeyeceğim. Bittikten sonra fena halde kafa yapar haberiniz ola.
darren aronofsky'nin baş yapıtlarından biridir. filmde keskin bir toplum eleştirisi vardır. bazı muzur sahneler kesilerek ihl'lerde belgesel olarak izletilip, aha işte batı gençliği uyuşturucu, seks batağına düşmüş, batıla benzemeyin size ders olsun denebilir.
tabii böyle sığ bir görüş, batı toplumunda sanki her genç böyledir gibi yanlış bir söylemden hareket ederek, dogmalarla yetiştirilenlere nazaran ne istediğini bilen, açık görüşlü, kafası çalışan bir gençlik çoğunluğunu göz ardı etmiş olacaktır.
çünkü bu mantıkta ilerlersek 100 sene sonra senin gençlerinin çoğu hala kafası dumanlanmış bir şekilde cinlerle perilerle uğraşırken, onların gençleri hastalıklara çare bulacak, artık miadı dolan dünyaya alternatif başka gezegenler bulma peşinde uzayda olacaktır.
