1985 tarihli kurosawa başyapıtı. gelmiş geçmiş en güzel savaş filmlerinden biridir.
içimin yağlarını eriten bir sahnesini sizlerle paylaşmak isterim.
--spoiler--
Lady Kaede entrikaları ve açgözlülüğü sonucu Lady Sué nin kellesi gitmiştir. buna öğrenen yiğit general Kageyu lady kaede nin huzuruna gider. kılıcını çıkartır ve kafasını okkalı bir şekilde uçurur. etraf kan gölü olur. ulan nasıl içimin yağları eridi anlatamam. psikopat mısın diyorsunuz şimdi ama filmi izleyince siz de coşkun bir tepki vermezseniz çocuğumu keserim!..
--spoiler--
kendisine abazan diyerek kendi abazanlığımı örtbas ediyor ve sözlük hatunlarına selam çakarak bir süreliğine bodrum'a tatile gidiyorum. bu başlığını işgal ettiğim arkadaşın corvette'ine tur bindiren porsche 911 turbo aracımla, yanımdaki boş koltuğa envai çeşit alkollü içeceği yerleştirmek suretiyle gidiyorum. o koltuğa oturmak için can atan hatun kişilere şişe tanıma antrenmanına başlamalarını salık veririm.
durun lan. şu bakınızı vermezsem çatlarım;
(bkz: #2361705)
düş sokağı sakini olmayan murat çelik'le pentagram'dan cenk ünnü'nün 2006 yılında kurdukları grubun ismi. karanlık adını taşıyan ilk albümlerini piyasaya sürmüşlerdir.
imparatorun diğer filmlerinde olduğu gibi görsellik üst düzeydedir. yaklaşık üç saat süren film, kurosawa' nın akıcı üslubu sayesinde hiç sıkmadan ilerler. bu kurosawa şaheserinde beni en çok etkileyen sahne, oğlu saburo kollarında ölü yatarken babasının '' saburo! ölme, aç gözlerini! söylenecek sözlerim, affedilecek hatalarım var'' dediği sahnedir.
bir memleket gibi, nasyonal bir ask, bayrakli bir telas yasiyorum. amma fikrimce, sevmek, tumtanrisi, mukaddes kitaplar tarafindan alinmis ve orhan baba gonderini, aksam guneslerinde tam yukariya cekmek, ve bir saat, ve on bin saat, o bayragi alay taburundan, pusttan ve namussuzdan cekmemek demek. ulan ahmet arif ayagina mi yatiyorum, yetenege mi nazar caliyorum, anlamadim, hayirlisi, heyecanliyim 2007.
kurosawa bu filmindeki gökyüzü sahnesi için gökyüzünün kendiliğinden o hali alması için tam 86 gün beklemiş ve 86. günün sonunda bir anda çekiyoruz deyip o sahneyi çekmiştir.
akira kurosawa nın yönetmenliğini yaptığı, kostüm, manzara, figüran ve destansı anlatım harikası film! bunlara bir de japon ların kesik, heyecanlı ve aşırı oyunculuğu eklenirse ortaya mükemmel bir habil-kabil filmi çıkıyor! "en beğenilen filmler" sıralaması yapanların, vazgeçilmez "üst sınıf" larından biri...
birkac yerde dikkatimi cektikten sonra, (bkz: entrylerin ciddiye alinmamasi)na girdigi entry silsilesini anlamayisimin nedeni ictigim biralar mi,yoksa kendisi mi diye merak edip adini arattigim yazar. cevabi hala bulabilmis degilim, ama
gorunuse gore yazacak cok sozu olan yazar.
