Başlamasına 2 aydan az bir süre kalan mübarek ay.
Şimdiden fakir fukarayı unutmadığımız, oruç tutana da tutmayana da saygı duyacağımız, öfkeyle kimsenin kalbini kırmayacağımız bir ramazan geçirmeyi diliyorum.
Eskiden misafirler iftara çağırıldığında klasik türk yemekleri olurdu , şimdi köri soslu tavuklar , kremalı etler , çesit çeşit tatlılar. Açlığı anlamak için değil de ziyafet çekmek için oruç tutuyormuş gibi oldu insanlar.
"Bakın aç kaldım bu akşam en güzel yemekleri yiyeceğim ! " fakir fukaraya da kurubaklagil , yağ , şeker gibi erzaklarla yardım da bulunurlar sonra. Fakir fukara o etten yiyemeyecekse senin aç kalmanın anlamı ne anlamadım ki ademoğlu ?
çoğu küçük ilde oruç tutmayana faşizme dönüşmüş aydır. üç gündür nevşehir' de oruçlu olmayana yemek çıkmayan bir otelde kalıyorum. gerçekten bu ülkede inançsız insanlara zerre saygı duyulmadığını, çoğunluğun azınlığı yok saydığını bir kez daha anlamış bulunuyorum.
kılınan namazlar,tutulan oruçlar o kadar birilerinin tekeline girdi ki modern insanlarında dindar olabileceği unutuldu.neden 11 ayın sultanı kabul ediliyor bilmiyorum ama neye inanırsanız inanın dilerseniz krem peynire tapın ama hepimiz bir şeylere inanmalıyız şu hayatta.ister kitabı olan ya da olmayan dinlerin öğretileri ile hareket edin isterseniz modern kişisel gelişim ya da psikologların ışığında ilerleyin.hepimizin çeşitli nedenlerle kafamızı rahatlatmaya,dünyamızdan uzaklaşıp içimizi dinlemeye ihtiyacı var.özünde aç kalmak gibi görünen ramazan ayı,bende, aynı zamanda aç kalmış bir bedenle arınma, arınarak ayılma hissiyatı oluşturuyor.açın halinden anlamak,şükür,israfın gözlemi gibi hisler gün içerisinde sürekli karşılaştığımız olaylarla pekişiyor,gerçekten gelişmemi sağlıyor.birbirimize saygı duymak bu kadar zor değil.oruç tutmayanların da şikayet ederek tutulan orucun değerlendirmesini yapmaları biz insanların görevi değil ben öyle düşünüyorum en azından.tutmayan insanın da inançlarını sorgulamak,yadırgamaktan daha önemli işleri olmakı.herkes işine baksa her anlamda hayat çok daha kolay olacak.
