Nedendir bilinmez son bir haftadır aşırı şekilde müstakil olarak edinip dinlemek istediğim ve en nihayetinde bugün bulduğum obje.
Öncelikle müstakil olmasını istedim. Televizyonda bilgisayarda veya telefonda radyo dinlemek mümkün ama ben istedim ki sadece bu amaç için üretilmiş bir alet olsun.
Zabağınan çıktım evden kenarda köşede küçük tozlu dükkanlardan tut koca avmlere kadar her yeri gezdim. Hayalimde iki yanında iki küçük hoparlörü olan teyp görünümlü küçük kırmızı bir radyo almak vardı ancak aradım taradım bulamadım.
Daha sonra nostaljik görünümlü radyolar gördüm ama nedendir bilmem çok dandik göründü gözüme. Biri ses biri istasyon arama düğmesi olmak üzere iki düğmesi olan radyolar. Deneme amaçlı radyo Seymen i bulmaya çalıştım nostaljik radyoların hiç biri bulamadı.
Sonra USB takılan bir alet gördüm istediğime yakın bir alet buldum ondan aldım.
tv izlerken iş yapmak pek mümkün değildir. hatta kilitler sizi odak noktamız tv olur. ama radyo öyle midir. açarsın güzel bir etkileşimli program. hem dinler hem keyif alır hem de elinde ne iş varsa
yapabilirsin. radyo dinleyin efenim.
13 Ocak 1910da mucit Lee de Forest, tenör Enrico Carusonun sesini Metropolitan Opera Binasından New York çapında duyulacak şekilde yayımladı. Böylece kamu ve ticari yayınları birleştiren, haberleri ve müziği evlere taşıyan yeni bir medyanın temeli atılmış oldu. 1930larda ABDdeki evlerin yarısında radyo vardı; ikinci Dünya Savaşı sırasında ise her 10 evden 9unda. 1950lerde transistörlü radyoların taşınabilir hale gelmesi ve rockn roll müziğin doğuşu radyonun popülaritesini gençler arasında da artırdı. Savaş sonrasında televizyon kitlesel halde üretilmeye başlanmış ve 1960larda ABDdeki evlerin yüzde 90ına girmişti.
yalnız insanların iyi hissetmesini sağlayan, yalnızlığı gideren bir araç. arada çıkan reklamlar, radyocunun konuşmaları pahabiçilemez bir huzur veriyor insanda nedense.. zıttı ise televizyon. daha çok yalnızlık daha çok bunalım daha az muhabbet..
ben buradan şöyle bir ilişki kurdum, gelin beraber okuyalım çünkü bende tam olarak yazarken o ilişkiyi kuracağım;
beynin sağ lobu görsel, sol lobu ise daha sıralı, mantıksal işliyor bildiğiniz üzre. yada onun gibi birşeyler. radyo dinlerken hiçbir görüntü söz konusu değil. aklınıza gelebilecek şeyler sınırlı ve onlarda yan ürünler. örn: çay, kahve, soba, vs. izlenimlerime göre radyodan haz alan insanlar genellikle daha disiplinli, düzenli, çalışkan oluyorlar fakat televizyon tam uyuşuk işi. görsel sana direk geldiği için sağ lobun yapacak bir işi kalmıyor. bu nedenle size uzun vadede zerre katkısı yok. kısa vadede katkısı ise sadece psikolojik boyutta. gülersiniz, haber izleyip kültür edindiğinizi sanarsınız falan. ama radyo öyle değil. görsel hiçbir işlevi olmadığı için beynin sol lobunu meşgul ediyor olma ihtimali yüksek. buna en büyük kanıtta bir iş yaparken veyahut ders çalışırken müzik dinlemek/dinleyebilmek. sağ lob; beynin görseli oluşturan ve işleyen bölümü olduğu için sağ lobu gelişmiş insanların tercihi radyodan yana oluyor. bu çıkarımlarımla gelen diğer bir fikrim ise sağ lobun gelişmiş olması yalnızlığa teşvik ediyor, sol lobun gelişmiş olması ise yalnızlık durumunda depresyona girmeyi tetikliyor. yalnızlıktan hem hoşlanan hemde ara sıra (nadiren) bundan bunalan, velhasıl kendisiyle sürekli çelişen biri olarak, beynimin her iki lobunun da çok gelişmiş olması olasıdır. diğer yandan ikisininde kıt kalmış olması da olasıdır ki buda beni gerizekalı yapar.
tamam da birader ne anlattın sen şimdi? diyenler için;
düşüncelerimi çok iyi açıklayabilen biri değilim. buda sağ lobumun çokta gelişmiş olmadığımın göstergesi. ya da dediğim gibi gerizekalı da olabilirim.
ama şurası kesin ki eğer anlatmak istediğimi tam olarak anlayabildiyseniz sağ lobunuz pekte fena değildir. ama bu sizi zeki yapmaz. aptalsınız hepiniz
sürekli reklam yayınlayan kuruluşlar. şarkı arasında reklam değil reklam arasında şarkı dinliyoruz artık. ulan bir ara cinsel haplar satıyorlardı anamla babamla arabada giderken reklam girecek diye yüreğim ağzımda araba sürerdim.
