kısaca bana faydası varsa doğrudur diyen düşünce akımı. bencilliği ve bireysel faydacılığı aşırıya kaçmadan benimsemenin her zaman faydalı olacağını düşünen biri olarak bu akımın aslında çokta kötü olmadığını düşünüyorum.
Filozof olup pragmatizmi savunmak zengin olup fakiri savunmak fakir olup( haksız bir şekilde para ķazanan) zengini savunmak gibi absürt bir şey geliyor bana. Mutlaka daha geniş bir mutluluk öğretisi olmalı faydacılık. Ne bileyim ficilarda yaşayan meslektaşlarına(filozofluk meslek mi) ayıp oluyor gibi geliyor bana.
Pragmatizm; felsefede faydacılık, gerçeğe ve eyleme yönelik olan ayriyeten pratik sonuçlara yönelik düşünce fikrinin temellerini ortaya atan felsefî akım. Amerikan filozof William James tarafından geliştirilmiş olan bu görüş, "Eğer bir bilgi günlük hayatta işe yarıyorsa o bilgi doğrudur. Yaramıyorsa yanlıştır. " sözüyle pragmatizmin çıkarcılık görüşünü gözler önüne serer.
yukardakinin sözlerinin doğruluğunu +1 liyorum tutarlılık ve uyuşma kuramlarında dahi bazı konularda açıklık olsa da bilginin doğruluğuna yaklaşımları faydacılıktan daha tutarlıdır.Tamam hayatında ki olaylara faydacı yaklaşırsında bu kadarıda ayıp.
kankalar, pragmatizm öyle havada kalan felsefi geyiklere pabuç bırakmaz. Olay ne biliyor musunuz? Bir fikrin, bir inancın gerçek hayatta işe yaraması. Yani, 'doğru' dediğin şey, sonucu iyi olan, seni bir yere götüren şeydir. Boş laf değil, pratik çözüm peşinde koşar. Yoksa oturup evrenin sırları hakkında sabahlara kadar triplere girmenin kime ne faydası var? Özetle, felsefenin 'alırım anahtarını' diyen, ayakları yere basan versiyonudur. işe yarıyorsa on numara, yaramıyorsa çöp. Bitti.
