kitap karakterlerinden hakan'ın söylediği şu sözlere hayran bırakmıştır hakan günday beni.
--spoiler--
"eğer bir gün kitap yazmaya karar verirsem bir oto-otopsi yazacağım.çünkü otobiyografilerini yazanlardan çok uzaklarda bir varlık olduğum için ölüm nedenim olan yaşamımı ancak bir otopsiyle açıklayabilirim.otopsi sonucu da, 'hakan'ın ölüm nedeni doğumudur' olacak.ne bir cinayet, ne bir kaza, ne de intihar.ölüm nedeni doğumu olan hakan'ın kendi yazdığı otopsisi"
--spoiler--
iyi bakimli gorunumlu, agzi laf yapan, cevresindekileri gulduren, dikkatleri uzerine cekmeyi basaran, fiziksel olarak hos, ama duygusal anlamda bos, kalp hirsizi, vefasiz, gunubirlik iliskilerin adamlarina verilen ad... nedense genelde kizlarin hoslandigi erkek tipi..
"hayat seni öyle bir noktaya getirir ki bir bakarsın sevdiklerinle savaşıp nefret ettiklerinle seviştiğini görürsün. canın yanar, üzülürsün" gibi muhteşem cümlelerle süslü ve hiçbir zaman unutulamayacak bir finale sahip hakan günday kitabıdır.
hakan günday'ın kinyas ve kayrasından önce okunması gerekilen kitap.
bugün can dündar'ın milliyet gazetesindeki köşesinde bahsi geçmiştir.
aynen aktarıyorum: "içinde bulundukları şartlardan tatmin olmayan hırs sahibi insanlar, piçler hakkında konuşarak kendilerini iyi hissederler. çünkü piçlere kıyasla onlar daima iyi durumdadır. sözünü edebilecekleri konular tükendiğinde tanıdıkları piçlerin ne hale geldiklerini ve o hale nereden geldiklerini konuşurlar."
''piçlerin çocukları olmaz. piçler, aşık oldukları kadınların kendilerini kurtaracaklarını düşünür. oysa hiçbir kadın dünyaya bir piçi kurtarmak için gelmemiştir. piçlere sır verilebilir. ölümleriyle son bulan sırdaşlıkları vardır. piçlerin cinsel hayatı düzensizdir.
piçlerin bedenleri ve akılları, diğer insanlarınkilerin aksine nasırlaşmaz. onların nasırlaşan tek yerleri ruhlarıdır. piçler sadece kendi aşklarına saygı duyarlar. en yakın dostlarının kadınlarına dil ve el uzatabilirler. bu durumda piç tabii ki suçlu, ancak piçlik meşrudur.
piçler düzensiz hayatlarında düzenli olarak içki içerler. belli sayıdaki kadehten sonra sarhoş olup sızarlar. sızdıkları yerin adı huzurdur. piçlerin babalarıyla olan ilişkileri mezar taşı kadar soğuk, yeni dökülmüş kan kadar sıcaktır. ''piçler insan öldüremedikleri, ağır suçlar işleyemedikleri, korkak ve hain oldukları için yaşadıkları yerleri zorunlu kalmadıkça terk edemezler. piçin davranış ve tercihlerini sadece bir başka piç kabul edilebilir olarak değerlendirir ve 'neden? ' diye sormaz. 'neden' sorusu piçliği yok eder.
''piçler açtı. piçler kirliydi. ter, toz ve çamur kokuyorlardı. üşüyorlardı. ama gülüyorlardı.''
(bkz: hakan günday)
