Hakan Günday karakter yaratma konusunda çok kıt. Romanlarındaki karakterlerin hepsi birbirinin aynı. Hepsi alkolik, sıgara bağımlısı, seks düşkünü, hayattan bıkmış, işe yaramaz adamlar. Dolayısıyla adı Kinyas olmuş, Hakan olmuş, Afgan olmuş fark etmiyor. Hepsi tek bir vücutmuş gibi okunuyor.
Ayrıca bütün kitaplarında kasvetli bir hava var. Sürükleyicilik yok. Başta dikkat çeken konu, okuyucuya merak uyandıracak bir şey vermeyince sıkmaya başlıyor.
hakan günday'ın 4 ana karakterle, sadece babası olmayanlara değil babaları varken de her şeyleri varken de hiçliğe ermeyi ve piç olabilmeyi anlattığı kitabının ismi.
okurlarına nihilizmi damarlarında hissettirdiği kitap.
biraz önce bitirdiğim hakan günday romanı.kitabı beğendim ve sevdim diyebilirim zaten ben bu tarz depresif kitapları severim.kitabın başları daha iyi sanki yani başlarını hatta ortalarına kadar hem sürükleyici hem de farklı geliyor insana fakat ilerledikçe biraz kısır döngü içine giriyor ama kitabın başarılı olduğu su götürmez bir gerçek.okuduğum ilk hakan günday romanı ve onun diğer romanlarını da okumak istememe vesile oldu bu kitap.
--spoiler--
kitabın sonunda afgan'ın ölmesi ve cenk'in hapishaneye düşmesi resmen bu iki karaktere,barbaros ve özellikle hakan'a göre büyük acımasızlık yapılmış resmen içim acıdı.
--spoiler--
hakan günday' ın okunduğunda insanı şaşkına çeviren nadide kitabı.
bahsi edilen piçler ve piçlik ortamın en yırtıkları değil hayatı kendilerinden değersiz buldukları için adeta onunla oynamaya gerek görmeyen şımarık çocuklardır lakin bu çocuklar şımarıklıklarında o kadar kararlıdırlar ki ölüm bile onları hayata bağlayamaz.
afgan, barbaros, cenk ve hakan ismindeki 4 piçin yaklaşık 1 yıl içinde hiç olan hayatlarını anlatmaktadır kitap.
bu piçlerin hayatları anlatılırken kitapta o kadar ince ayarlar dokundurmalar vardır ki insan sadece o satırları okumak için bile kitabı 8 kez üst üste okuyabilir.
(alinti: pahalı saatler takanların zamanları değerlidir. ama bir terasta yaşıyor ve saati sokaktaki yabancılardan öğreniyorsanız, zaman size sonsuzmuş gibi gelir. ve ekonomi bilim haline gelmeden önce de var olan bir kurala göre bolluk, değersizlik getirir.)
(alinti: tanıdıklara insanlara yeterince borçları vardı piçlerin. bir de hayata borçlanmak istemediler. onun için aldıklar her nefesi geri verdiler.)
Bilinen tanım gülen güldüren ortam insanına verilen ad.
Altında yatan gerçek ise güldüğü günlerin geceleri her gülümsemesi için kendini cezalandıran kült bir hançeri kendine hergün vurabilen dudaklarında sayısız acı birikmiş fakat hala gülen ve güldüren insan. kısaca piç !
Piçler, aşık oldukları kadınların kendilerini kurtaracaklarını düşünür. Oysa hiçbir kadın dünyaya bir piçi kurtarmak için gelmemiştir.
Piçlere sır verilebilir. Ölümleriyle son bulan sırdaşlıkları vardır.
Piçlerin cinsel hayatı düzensizdir.
Piçlerin bedenleri ve akılları, diğer insanlarınkilerin aksine nasırlaşmaz. Onların nasırlaşan tek yerleri ruhlarıdır.
Piçler sadece kendi aşklarına saygı duyarlar. En yakın dostlarının kadınlarına dil ve el uzatabilirler. Bu durumda piç tabii ki suçlu, ancak piçlik meşrudur. Piçler düzensiz hayatlarında düzenli olarak içki içerler. Belli sayıdaki kadehten sonra sarhoş olup sızarlar. Sızdıkları yerin adı huzurdur.
Piçlerin babalarıyla olan ilişkileri mezar taşı kadar soğuk, yeni dökülmüş kan kadar sıcaktır.
Piçler insan öldüremedikleri, ağır suçlar işleyemedikleri, korkak ve hain oldukları için yaşadıkları yerleri zorunlu kalmadıkça terk edemezler.
Piçin davranış ve tercihlerini sadece bir başka piç kabul edilebilir olarak değerlendirir ve "Neden?" diye sormaz. "Neden" sorusu piçliği yok eder.
Piçler, aşık oldukları kadınların kendilerini kurtaracaklarını düşünür. Oysa hiçbir kadın dünyaya bir piçi kurtarmak için gelmemiştir.
Piçlere sır verilebilir. Ölümleriyle son bulan sırdaşlıkları vardır.
Piçlerin cinsel hayatı düzensizdir.
Piçlerin bedenleri ve akılları, diğer insanlarınkilerin aksine nasırlaşmaz. Onların nasırlaşan tek yerleri ruhlarıdır.
Piçler sadece kendi aşklarına saygı duyarlar. En yakın dostlarının kadınlarına dil ve el uzatabilirler. Bu durumda piç tabii ki suçlu, ancak piçlik meşrudur. Piçler düzensiz hayatlarında düzenli olarak içki içerler. Belli sayıdaki kadehten sonra sarhoş olup sızarlar. Sızdıkları yerin adı huzurdur.
Piçlerin babalarıyla olan ilişkileri mezar taşı kadar soğuk, yeni dökülmüş kan kadar sıcaktır.
Piçler insan öldüremedikleri, ağır suçlar işleyemedikleri, korkak ve hain oldukları için yaşadıkları yerleri zorunlu kalmadıkça terk edemezler.
Piçin davranış ve tercihlerini sadece bir başka piç kabul edilebilir olarak değerlendirir ve "Neden?" diye sormaz. "Neden" sorusu piçliği yok eder.
başları acayip zevk veren fakat genellikle hakan günday kitaplarında olduğu gibi (az romanı hariç) sonlara doğru başlardaki tadı vermeyen,okunması gereken bir roman.
Armut teklerken bir birine yapışmış 3 ve daha fazla armut topluluğuna denir. Armudun iyi olması için geride ağacın besleyiciliğine göre en fazla 3 tane kalacak şekilde diğerlerini almak gerekir. (bkz: armut tekleme)
etimolojik bakımdan bugünkü anlamına nasıl evrildiği muammadır. farsça kırışık, buruşuk, pürüzlü anlamındadır. italyanca da ise piccino küçük anlamına gelir. muhtemelen italyanca kökeni halk etimolojisi ile bir biçimde günümüz anlamına kavuşmuştur.
