sonradan sinestezi hastalığına yakalanmama sebep oldu. uyuşturucu kullanmıyor olsam da, zihnim artık sesleri görüntü, görüntüleri ses, en ufak duyusal uyaranları özel patternler olarak okuyabiliyor.
bilim insanları, yüzleri tanımanın sosyal yaşam için o kadar önemli olduğunu düşündükleri için beynimizin gerçekten bir yüzü kaçırmaktansa olmayan bir yüz bulmayı tercih ettiğini düşünmektedir.
beautiful mind adlı filmde nash reyizin kız tavlamak için kullandığı yıldızları bir şeye benzetme olayıyla ilişkisinin olup olmadığını merak ettiğim şey. gereksiz bunlar, alkali metallere yönelin.
bir çeşit algıda seçicilik. tam olarak yanılsama değildir. ama görülen şekli, duyulan sesi kendine göre yorumlamaktır. üzerinde allah yazan devekuşu, namaz kılan ağaç, mars'ta görülen insan yüzü hatta ve hatta eski mekanik alarm saatlerinin arkasına bakınca gördüğümüz hüzünlü yüz hep pareidoliadır. ne demek mi istiyorum? aha bak böyle bir şey:
