korkak olmamanın, inandığı gerçekleri söylemenin ( doğru -yanlış) bedelini çok ağır ödeyenlerden. ama susacak biri asla değil.
kafamda bir tuhaflık kitabında akp'ye oy veren insan profilinin oluşum sürecini, varoşları, kendine solcu ya da sağcı diyen gençlerin hayatlarını ( aslında aynı acılar ve yoksulluk içerisindeler) bir insan hikayesi üzerinden çok güzel anlatmış. hem de hiç acıtmadan.
nobel ödüllü romanı "kar" ın ilk 9 sayfasında kafkas türklerinin göz bebeği olan kars; sözüm ona bir kürt, ermeni ve rus şehri olarak ballandıra ballandıra anlatılmaktadır bu şahıs tarafından.
"devlet" kapısını çaldığında şehir halkının korktuğunu ima etmektedir "garp kurnazı". "türk" kelimesini kullanmamak için bin dereden su getirmektedir.
ayrıca daha ilk sayfalarda "pkklı teröristler" yerine "pkklı gerillalar" demeyi uygun görerek yalaması gereken götlerin tümünü afiyetle yalayıp nobelciğine kavuşan pkk sempatizanıdır.
romanında kadın hakları kisvesi altında "islamofobi" ateşine odun atmayı da ihmal etmemiştir.
yani özetle; aldığı satılık nobelin hakkını vermek için bir tek türk olarak doğmaktan duyduğu utancı ve hayalini kurduğu doğu ve güneydoğu anadolu haritasını romanına eklemediği kalmıştır.
batı dünyasından aldığı övgü ve ödülleri sonuna kadar hak etmiştir!
Vasat yazar filan değil. iki kitabını okusanız anlardınız. Detaycılığı, hayalgücü mükemmel olan bir yazar. Arada dil bilgisi hataları yapmasını fazla teknik yazmasını eleştirebilirsiniz ama edebiyatçı kimliğine vasat diyerek çamur atmaya hakkınız yoktur.
Tek bir örnekle 35 yıllık yazarlığını genelliyorsunuz. Bu mu yani aklınızda sadece bu mu kaldı? "Bir kitap okudum ve bütün hayatım değişti" diyerek başlayan yeni hayat dururken "Hayatımın en mutlu anıymış, bilmiyordum" diyerek başlayan masumiyet müzesi dururken bu cümle aklınızda kaldıysa benim söyleyeceğim bir şey yok. Sağlıcakla kalın.
Önemli bir yazardır burası muhakkak. Eserlerinde büyüleyici bir hayalgücü var demek zaten yazarın tarzıyla pek de uyuşmaz bu nereden çıktı anlayamıyorum. Ama gerçekten üst düzey bir kurgulama yeteneği var. Ve ayrıca postmodern roman yazılması en güç romanlardır. Nobel'i almasını diline dolamış edebiyatdan bi haber insanlara kulak asmayın. Siz sanıyor musunuz ki nobel edebiyat ödülü bundan önce hep üst düzey yazarlara verildi. Araştırın bakalım nobeli almış yazarları kaçın da o dilinizden düşürmediğiniz üst düzey hayal gücü var. Yarısından çoğu vasatın altında yazar. Ha bir de şu var. Nobel edebiyat ödülü gerçekten kalemi en güçlü yazara verilseydi orhan pamuk bu ödülü alamazdı. Nobel almış olan birçok yazar gibi. Ve gerçekten kalemi en güçlü yazar alsaydı bu topraklar da bu ödülü hak eden tek bir insan olurdu: (bkz: ahmet hamdi tanpınar)
"harika olanı harika yapan şey, onun sıradanlığı ve sıradan olanı sıradan yapan şey, onun harikalığıdır."
sıradan diyenlere ithafen.
çünkü "ancak anlatacağı hiçbir şey kalmadığında insan kendisi olmaya iyice yaklaşmış demektir" derdi şehzade. "ancak, insan anlattığı şeylerin tükendiğine , bütün hatıraların , kitapların, hikayelerin ve hafızanın sustuğuna ilişkin o derin sessizliği içinde duyduktan sonradır ki, kendi ruhunun derinliklerinden, kendi benliğinin sonsuz ve karanlık labirentlerinden kendisini kendisi yapacak kendi gerçek sesinin yükselişine tanık olabilir.
Kalemi çok iyi olmasına karşın, arada * saçmalayan hatta bolca saçmalayan yazar. Eğer siyasete burnunu sokmasa çok severdim bu adamı ama işte.. Sevdirmek istemiyor demek ki.
benim adım kırmızı ülkemiz tarihinde yazılmış postmodern roman örneğinin başyapıtıdır. orhan pamuk okumamış birinin benim adım kırmızı dan başlaması gerekir fikrimce. dili su gibi akıp gider. şiirin düz yazılmışıdır adeta. kitaplarındaki küçük insanlarının büyük dünyaları tutkuları aşkları hırsları sıcacıktır çekiverir sizi içine hemen.
sadece kendisine ülkemizde radikal bir siyasi duruş sergilemediği için haksızlık edildiği kanaatindeyim. böyle bir zorunluluğu da yoktur nitekim. okurunu sırf ahmet hamdi tanpınar gibi büyük bir yazarla tanıştırabilmesi barıştırabilmesi bile en büyük başarısıdır. kendisine gösterilen kayıtsızlığın benzeri döneminde ahmet hamdi tanpınar a yapılmıştır.
okumamak büyük kayıptır.
Adamın kişiliğine ve siyasi görüşüne istediniz deme hakkına sahipsiniz, fakat edebiyatına orda dur kardeşim daha fazla kendini rezil etmeden uzaklaş. böyle bir yazardır orhan pamuk.
kar kitabının son sözünde "romancı, okurlarının bilmek, anlamak istemediği, hatta tehlikeli bir düşman olarak gördüğü "öteki"nin insanlığını da ortaya koymalıdır." cümlesi ile gönlüme taht kurmuş yazar. bugüne kadar kendisinin hiçbir kitabını okumayarak aynı kitaptaki karstaki faşizan tutumlar gibi ben de edebiyat faşizanlığı yapıyordum ki aslında ne kadar sığ düşündüğümün, orhan pamuk'un türkiye devleti düşmanı olduğu sözlerine gözlerim körmüşçesine inanmışım bugüne kadar tüm bunların farkına varmamı sağladı. aslında orhan pamuk tam da benim penceremden bakıyormuş dünya'ya, kars'a. mavi gezegende aynı hisleri paylaşabildiğim yeni bir insan tanıyabilmekten dolayı mutlu oldum. soğuk ve karlı bir kış günü türkiye'nin en batısından doğusuna doğru seyir alan bir otobüsün içinde kar romanına başlarsanız eğer eminim orhan pamuk'un ve kar romanının yeri sizde de çok farklı olacaktır. kaleminize sağlık bayım.
hiçbir kitabını okumayıp hatta bir kitabını okumaya başlayıp da okuyamayanların hiçbir şekilde eleştirmemesi gerektiğine inananların ihtarlarına rağmen ve ancak hiçbir kitabını okumayıp hatta ve hatta bir kitabını okumaya başlayıp da bir bok anlamamışların bile nefretini toplamış yazar.
