hala kullandığım, canım telefonum. şarjı asla bitmez duvara atsan duvar yıkılır öyle bir telefondur kendileri. çok severim ben 3310'umu... fakirliğin gözü çıksın işte...
içimdeki en derin ukde. öyle benimseyemedim ki onu, 3310'un ortamın amına koyduğu sıralar motorolanın bir modeli vardı elimde, telefonu bilgisayara bağlayıp internete dahi girebiliyordum, hatta telefondan da girebiliyordum sanırım, polifonikti filan. ama hiç mutlu olmadım. tek hayalim 3310'umun olmasaydı. bir daha hiçbir telefonunun yerini alamayacağı bir fenomendir bizler için 3310. sanırım gene bulsam alırım.
