öldüğüne hala inanamadığım duayendir kendileri . yüz tane siteye bakıp doğrulama ihtiyacı duydum nedense . daha iki gün önce iyi olduğuna dair fotoğraf çektirmişti diyorum . bir yakınım vefat etse ancak bu kadar üzülürdüm sanırım .
Babamdan ölümünü duyunca şok olduğum ve hala inanamadığım, bozkırın tezenesidir. Belki şuan ölmüş olabilir ama türküleri dilden asla düşmeyecektir. Allah rahmet eylesin.
Kendisine devlet sanatçısı unvanı verilmek istendiğinde, "hepimiz bu devletin sanatçısıyız, ayrıca bir devlet sanatçısı unvanı bana ayrımcılık geliyor" diyerek reddedebilen bi "ADAM".
Belki özlediğini buldun şu dert yüklendiğin dünyadan ayrı düşünce, ama gidişinle dünyaya bir dert daha bıraktın. Bugün bütün türküler yasta, bütün sazlar ağlamakta. "Neredesin sen" ile zamansız gidenlerimize çok gözyaşı döktük ama, bu defa çok başka...
türkülerle sevdiğimiz, azda olsa çıktığı televizyon programlarında yapmış olduğu konuşmalarla gönlümüzde taht kurmuş bir ozandır.. kendisinin şarkılarını dinlerken, kafayı bulup buzlu buzlu rakıları götürmüşlüğüm vardır..
fakat yine kendisine dair en etkili anıyı eniştem anlatır; radyoların, plakların olduğu zamanlarda çalışmak için yabancı diyarlara gurbetçi olarak gitmişler.. yabancılarla birlikte çalışırlarken, açarlardı dandiridon parçalar onlar kafamız şişerdi.. diye başlardı konuşmasına.. bir gün bir yerlerden neşet ertaşın zahidem türküsünün plağını bulup gelmiş bizim enişte... açmış son ses, yabancılar dalga geçmişler enişteyle.. '' bu adam ağlıyor'' diye gülmüşler, önce çok üzülmüş eniştem.. hem neşet baba ile dalga geçiyorlar, hemde şarkıyı beğenmiyorlar diye.. sonra demişki '' siz onun nedediğini anlayamayacaksınız hiç bir zaman, sizin için üzülüyorum'' .. eniştem için hep gurbet ozanı olmuş neşet.
bugün beni 16 yaşındaki yiğenimi, eniştemi üzebiliyorsa ölümü, o gerçek bir ozandır.. mekanı cennet olsun.. artık türkülerle yaşayacak kendisi.
iç burukluğu sebebi..
bu akşam bir çok insan o kadehleri senin sazınla kaldıracak.
bir çok insan senin şarkılarını söyleyecek bu gece...
yaşatacağız seni..
"hep yolcuyuz böyle gelir gideriz
dünya senin vatanın mı yurdun mu..."
neşet ertaş- yolcu
ölümünde bile arkasından hıçkıra hıçkıra ağlamayarak dünyaya sitem dolu gözlerle baktım. derin bir nefes aldım. gözlerimden akan yaşlarda bile sükunet vardı. kelimeler boş, gökyüzü çok yakın. afakanlar bastı. bir insanın yaşamını yitirmesinden duyulan acı bu kadar mı erdemli olur usta? halk ozanı neşet abi. benden biri olmayı nasıl bu kadar başardın abi...
'halkın sanatçısı olarak kalmak, benim
için en büyük mutluluk' diyerek "devlet
sanatçılığı" unvanını geri çeviren halkın ozanı neşet ertaş'ı umarım günümüz
şarkıcıları azıcık da olsa örnek alırlar.
