neyzen tevfik in sosyete şiirinin son mısraları o zamanlarda yaşayan insanlara yazmıştır.. şimdiki yaşadığımız toplumla hiç bir farkı olmadığını göstermiştir...
sıçan yok ağzımıza hükm-ü kaderden başka
avcı bilir avını her kuşa saldırmaz
kurnaz çoban sürüden kurda kuzu kaptırmaz
insanoğlu tuhaftır her söze pek aldırmaz
ibne dersin kızar da, sikersin aldırmaz.
gece meyhaneden cıkmış evine dönerken, dar bir sokakda karşılaştığı bir başka sarhoşla aralarında gecen diyalog :
-ben senin gibi ciğeri beş para etmez herife yol vermem!
neyzen geri cekilir, yolu acar
-ben veririm..
şiirlerinin çoğunu aslında bakırköydeki odasının duvarlarına yazan ve oradan alınıp yazıya o öldükten sonra dökülmüş olan yukarıda da görüldüğü üzere büyük şairdir kendisi.
serseri neyzenin aşkınla kulak verme sözüne
girmemiştir bu ahalin bu bedai gözüne,
pir olur saki gül çehre bakılmaz yüzüne,
hak olur piri mugan sohpeti hemdemde geçer.
