ortalama genç nüfusu bu kadar mal bir milliyetçiliğin ürünü olduğu için düşmana ihtiyacı olmayan bir ülkede vizyona girmiş güzel bir film.
ucuz bir militarizm ürünü olmadığı gibi kafası basana da güzel dersler içerir. ancak gördüğüm kadarıyla bu başarısızlık öyküsünden çakma kahramanlıklar düzme sevdasında olan zavallı faşistlerimiz için yapacak hiçbir şey kalmamış, biz bu tipleri kaybetmişiz.
e madem "şehitler ölmez vatan bölünmez" edebiyatı ile çocuklarını ölüme huşu içinde gönderen bir millete övgüler düzmektesiniz, o zaman size böyle 100 film çekilse de anlamayacasınız. böyle bir filmi bile millete sövmek için fırsat olarak gören eziklerin boşu boşuna ölen insanları düşünmek için ellerine alacağı şey kafası olamıyor maalesef.
muhteşem bir filmdir. bu denli muhteşem olduğunun da herkes farkındadır çünkü herkes orada yaşananların klişeden çok gerçek olduğunun farkındadır. ancak bir takım açılım savunucularını ya da pkklı köpekleri rahatsız ettiği için tükürdüğünü yalayamaz bu şerefsizler. kötü deyip üstünü örtmeye çalışırlar. ama şunu unuturlar ki bu ülke zaten herşeyin farkında ve sabrı taşmak üzere.
Hayatımda izlediğim -yerli yada yabancı- en iyi filmlerden biri... hatta en iyisi bile diyebilirim; belkide ucu bana da dokunduğu için. Film olmaktanda öte insanı sıkmayan ama kesinlikle boğan, parçara ayıran, gözünü açan, hatırlatan bir belgesel bile diyebilirim. Defalarca izleyebilirim.
Gerçekte varolan bir konunun, insanlara ulaştırılması için en güzel yollardan biridir "film"... Ve "nefes... vatan sağolsun" bunu çok güzel yerine getiriyor. birbuçuk saat içinde bir konu ancak bu kadar iyi anlatılabilir. Daha iyi film çekilemez mi terör ve pkk konusunda? Evet belkide... Ama bu filmden sonra buna gerek bile olduğunu düşünmüyorum.
O görüntüleri izlememe emeği geçen herkese tüm kalbimle teşekkür ederim...
"harika, müthiş, enfes, çekimleri, kurgusu, harika, oscar'a aday olsun" dediğim film.
etkilendim o gerçek, gel gelelim bu filmin yapılma sebebine, eğer hedef tahtası gibi duran karakollarımız yerine hareketli birliklerimiz olsa idi, o bölgede acemi er ve erbaşlarımız yerine tam profesyonel askerlerimiz görev alsa idi, bu terörden eser kalmaz, bu açılımların yapılmasına gerek kalmaz ve belki de böyle bir filmin çekilmesine de gerek kalmazdı.
en yakın zamanda izlenilmesi gereken, ender rastlanan güzellikte bir türk filmi.
kah ağlatan, kah güldüren ama en çok da düşündüren enfes yapıt.
uzun süre etkisi altında bırakan, bilmeyenlere devletin, vatanın, bayrağın, mehmetçiğin ne olduğunu öğreten ve unutanlara hatırlatacağını umduğum, kardeşi kardeşe düşman eden kalleşlerin izlemesi ve kıçlarından anlamamalarını dilediğim film.
--spoiler--
45 saniyeliğine kahraman olursunuz. Çıkar süslü bir karı, hüzünlü sesle anlatır. Hekim Bulut, karakol baskınında şehit düştü. 45 saniye. Sonra da magazin haberleri.
--spoiler--
bu durumdayken memleket, dağdaki köpekler, elde baş köpeğin resmiyle konvoylarla, davulla zurnayla karşılanırken, şehitimin alacağı 45 saniyedir işte, bilemedin 57!
Film bitti ama ne sinemanın ışıkları yanıyor, ne de koltuklara mıhlanmış insanlar yerlerinden kalkıyordu. Eminim herkes bir kaç dakika daha oturmak, yalnız kalmak ve hıçkıra hıçkıra ağlamak istiyordu. Böyle bir duyguyu insanlara yaşatan muhteşem türk filmi.
her ne kadar bazı bölümleri gereksiz yere uzatılmış ve iyi kurgulanamamışsada oyunculuk, tema ve işlenilen konu ve bu konunun gerçek olması itibarıyla gidilip görülmesi, hayatın ankara ve istanbuldaki yaşamdan ibaret olamdığının anlaşılması bakımından da dersler veren tarafsız, sadece olayların resmini çeken filmdir.
Filmi izlemeyen herkese tavsiye ederim. Bütün film boyunca 'nefes'imizi tutarak izledik.
Sonunda askerin Atatürk büstünü kucaklaması ve 'sensiz ben nefes alamam' şarkısıyla bütün salon hüngür hüngür ağladı.
NOT: Bazı insanların filmden anlamaması gayet normaldir. Zira bu filmi içinde vatan sevgisi ve şehitlerimize saygı ve sevgi barındıranlar anlayabilirler. *
hayatımızda bazı şeyleri çok istesekte ; yapamayacağımız gerçeğiyle bizi yüz yüze getiren film. levent semerci nin ellerine sağlık halka soğuk duş etkisi yapan bu filmi için. askerliğin, vatanın, ülke bütünlüğünün ne anlama geldiğini size çözdüren bi film.
ek: askerin kucağındaki kırık ATATÜRK büstü sanırım filmi özetliyordu, gözlerimizi yaşarttı.
Yaklaşık iki hafta gösterime giren bir film ve konusunu çok güzel işleyen bir filmdir. izledim ama ikinci defa izleyemem çünkü filmin sonlarına doğru nefes alış verişim değişmişti.
insanı hem güldüren hem gururlandıran hem ağlatan hem kahrettiren zaman zaman koltuğu parçalama hissi uyandıran bir film. saçma sapan amerikan vari kahramanlıklar yok. yüzbaşının abdülhey gibi koca bir makinalıyla gelen pkk lı gurubu yok etmesi gibi gerçek dışı ögeler yok. dağlıca baskınında askerlerimizin neler yaşadığını çok daha iyi anlıyoruz orada asker olmak canını vermeden geri dönebilmek kolay iş değil.
cakma kahramanlik filmi... kardeslerini oldurenlerin destani... bir de bunlarin oldurmeye giderken olen versiyonlari var ki sehit olduklarini iddia ederler, cennete gideceklerini sanarlar ki akillara zarar...
--- spoiler ---
bir kere de istisna yapalım millet olarak. bir kerede bilmediğimiz görmediğimiz bir yer hakkında yaşanmışlıklara şahit olmadığımız bir yer hakkında sanki biliyormuşçasına sanki orada anlatılanlar vay efendim bence bura abartı demeden izleyelim. çünkü orada anlatılan her şey satırı satırına yaşanan şeyler.
belki orada yaşanan şey size mantıksız geliyor. içinizden diyorsunuz ki bu kadar basılacağı belli olan bir karakol böyle mi olur? 5 roket daha atsalar o karakol zaten biter diyorsunuz içinizden ama öyle değil işte. bir kere ben belki de bilmiyorumdur diyelim yahu çok zor değil.
basıldıktan sonra yerine yeni askerler astsubaylar ve subayların geldiği sonra tekrar basılan sonra aynı sahnenin tekrar oynandığı yerler karakollar var arkadaşlar. önü arkası dağ olan kimsenin oralardan geçmediği böyle yerler var. bu mantıksızlık film ile alakalı değil bu mantıksızlık bu terörün varoluşu ile alakalı. yıllardır verdiğimiz canlara yazık olması ile alakalı.
orada yanyana hayatını idame ettiren çok farklı kültürden sürüce insan sürüce adam erkek gibi delikanlı gibi yaşıyorlar. kah gülüyorlar kah ağlıyorlar kah sinirleniyorlar. insanlar insan. ve bu insanlar bu değerli evlatlar yok yere canından oluyor. sevdiğine kavuşma hasreti çekerken ölümün kucağına düşüyor. bir ülke evladını kaybettikten sonra ne anlamı kalır ki geride kalan ideolojilerin fikirlerin?
filmde kahramanlık beklemeyin. yok. polat alemdarlar yok o filmde. gerçek adamlar var. ölen, kolu bacağı kopan, şoka giren adamlar var. biz varız o filmde biz.
söyleyin hadi, sadece kalbinizle izlediğinizde hanginizin gözleri dolmadı?
orada görev yapan subayı da eri de bu ülke için orada. yemişim sizin burada orduya saldırmanızı ben. bakın adam ne diyor: "nasıl anlatırım bu dağları da en az ankara kadar sevdiğimi." bu sözdeki derinliği bile anlamıyor musunuz?
son alıntı gelsin bitirelim. "her savaş biter. bu savaşta bitecektir. bu savaş bittiğinde beni suçlayacaksınız. keşke beni sevebilseniz." burada ordu için bu konuşma çok net anlaşılacağı gibi. şu anda orduya bu kadar yüklenirken insanlar sanki orada bir şey anlatılmak isteniyor değil mi? onu da bir düşünün bakalım.
komutanın psikopatlığının abartıldığı ancak terörle mücadelede senelerdir bunun gibi şeyleri yaşayan askerlerimizin olduğunu tekrar akla getiren, kimi sahneleri sıkıcı, kimi sahneleri * ise duygusal olan güzel film.
kesinlikle ve kesinlikle askerde canınızın bir yarısı varsa izlemeyin efenim.
askerlik hiç bu kadar zor gelmemişti daha önce. hiç bu kadar gerçek gelmemişti orada olanlar.
gerçek hayattakiler film gibiydi, şimdi bir film balyoz gibi indi beynime beynime.
askerlik orda olana zor; ama orda sayılan şafak, asker bekleyen kadına daha bir zor, bunu tecrübeyle sabitlemişken, bu filmde daha bir tüyler ürpertti nedense.
--spoiler--
sensiz ben nefes alamam
buralarda hiç duramam
tek başıma yalnız kalamam.
senin kokunu özledim
hep yollarını gözlerim
götür beni gittiğin yere
--spoiler-- *
hikayesi ile görüntülerin harikulade olduğu fakat yüzbaşının sözlerini bir türlü filmin mesajına bağlanamayacağı film. filmdeki bütün bütünselliği bozuyor o konuşmalar:
"öldün" temalı konuşma çok güzeldi. burayı eleştirmek haksızlık ama diğer konuşmalar saçma. pkklı "doktor"la konuşurken pkklının dediklerine haklı cevap veremiyor komutan. pkklı deyim yerindeyse daha usturuplu konuşuyor. "doktor"un yakın olduğunu sezen komutan arama tarama yapıyor, bir kaç kişiyi dağda bekletiyor. fakat sonra hiç bir şey olmayarak filmin o kısmı havada kalıyor. bahsedilmiyor bile. yüzbaşı asteğmen doktorla bir gece vakti konuşuyor. işi yargılanma muhabbetine bile getiriyor. burada senarist, tarafsız kalmakla hata ettiğini düşünmüş, çok havada kalan bir konuşma ekleyerek gündeme dair bakış açısını net olarak göstermiş. (heralde askerlerin sivil mahkemelerde yargılanmasına atıfta bulunmuş.)
kısacası gözümde büyüttüğüm için midir bilinmez filmi mükemmel bulmadım. hatta vasat buldum. milli duygular bir kenara konularak film izlenirse daha iyi anlaşılır demek istediğim.
nefes kesen filmdir. oldukça başarılıdır ve çoğu olaya da cevaptır. askerlerimizin zor şartlar altında, biz uyurken nelerle karşılaştığını ve nasıl mücadele ettiğini göstermiştir. ille de bir mesaj denildiğinde; türk gencine uyuma mesajını verir. hiç bir filmde ağlamamıştım ama bu film ilk oldu. ağlamaktan gözleri şişiren, nefesi kesen bir filmdir. filmin sonundaki şarkı ise yaraya tuz olmuştur.
bu filmi seyrederken bir yandan vicdan sahiplerinin, azcık vatan sevgisi olanların askere gideceğini düşünürken, bir yandan da askerden kaçmak için türlü bahaneler bulanların, bir türlü ingilizce öğrenemeyip yurt dışında kalanların, ben bu vatan için kılımı kıpırdatmam gibi siyasi içerikli cümleleri söyleyenlerin çoğunlukta olmasından utandım. ve ' ne ağlıyorsunuz ya alt tarafı bir film ' deyip bu filmden hiç bir şey anlayamamış insanı boğasım geldi. ve ' ben amerikanın uşağı olmam, askere de gitmem' diyenleri de... o zaman lanet ettim siyasetinize de, ideolojilerinize de... nasıl bir zihniyet bu kadar şehitten sonra bu cümleleri kurabilir. 5 dk önce filmde olanları görüp de hala nasıl siyaset yapılabilir, hiç mi vicdanımız kalmadı milletçe? vatan için hiç mi bir şey yapmayacağız siyasi düşüncemize ters diye?
o zaman mümkünse siyasetinizi de alın ve bu memleketten s..tirin gidin!
