Nargile nin vatani Hindistan dir. Nargilenin kökeni ise Farsça'da bir tür'Hindistancevizi' anlamina gelen 'Narçil' sözcügüdür. Hint kökenli bu bulus Araplar tarafindan 'Sisa', Iranlilar tarafindan ise 'Kalyan' olarak adlandirilmistir. Temel mantigi hindistan cevizinin içi bosaltildiktan sonra kabuguna bir kamis sokularak hintkeneviri içmektir. Zaman içinde hindistan cevizinin yerini kabak almistir. Bulusun Iran ve Arap kültürü ile bulusmasi ise cam, çini ve porselen nargile gövdelerinin dogmasina neden olmustur. Osmanlilarin nargile ile tanismasi 16. yüzyilda Yavuz Sultan Selimin Iran ve Misir seferleri sirasinda oldugu tahmin ediliyor. I. Ahmet ve IV. Murat gibi nargileyi yasaklayan padisahlar olsada sonradan bu yasaklar kaldirilmistir. Osmanli nargileyi çok benimsemistir. Lülecilik önemli bir sanat kolu haline gelmis, Tophane`de birbirinden güzel lüle imal eden sanatkarlar lüleciler çarsisini olusturmustur. 19.yüzyilda marpuççuluk da bir sanat kolu haline gelmistir. Misirçarsisi ndan Mahmutpasa ya giriste Marpuçcular çarsisi bunu en önemli göstergesidir. Nargilenin de dili var. Nargilenin etrafinda çevrelenen sohbet kültürü, beraberinde insana has iletisim sözcüklerini de beraberinde getirmis. Bunlardan nargileyi anlatan ve en çok bilineni ise "Masa, Mese, Köse, Ayse" kelimeleri..Yanyana geldiklerinde tatli bir ahenk veren bu kelimelerin herbiri aslinda bir çok seyi anlatiyor. Tütünün oldugu yerde olmazsa olmazlardan biri olan ates beraberinde "masa"yi getirmis. Nargilenin közlerini her dem tazelemek mutlaka masaya ihtiyaciniz var. "Mese" ise, atesin olmazsa olmazi. Çünkü nargilenin közünun mutlaka mese odunundan yapilmis olmasi gerektigini anlatiyor. Nargilenin en önemli özelliklerinden biri de süphesiz ki rast- gele bir mekanda içilmemesi. Hem nargile kültürüne olan saygi hem de alinan keyfin olur olmaz sebeblerle bölünmemesi açisisindan kendinize mutlaka bir "köse" bulmaniz gerekiyor. Tekerlemenin son kelimesi "Ayse" ise hizmet edenlere verilen lakab. Servis yapan garsonlarin güleryüzlülüklerini ve hizmetlerinin kalitesini Ayse kelimesi belirliyor.
~http://members.lycos.co.uk/sultankosk/ ~
buharlı zımbırtı. evet hoştur, güzeldir. lakin merak ettiğim sigara yasağı genişletildiğinde kendisinin kapalı ortamlarda da yasaklanıp yasaklanmıyacağıdır.**
cok içildiği zaman baş agrısı yapabılıtesı olan cektıgınızde hafıf cakır keyfmıs gıbı moda sokan muthiş bir icat. ilk içmemden sonra bende nasıl bır haz uyandırdıysa eve almamla bırlıkte haftada en az ıkı kere ıctıgım odamın nargıle tutunu kokmasına sebeb olan ıcat.
aromalılar içinde en babası anasonlu olandır. hatta lülenin içine birtakım "pis" bitkilerden de zaman zaman koyulabilir, kaçamaktan zarar gelmez kimseye.
istanbulda icebileceginiz kaliteli tutune sahip olan nargileciler belli baslidir. bunlardan biri kalamis sahildeki 'kahve' bakirkoy sahil yolundaki 'cafedrall' yesilkoydeki 'alila' isimli cafelerdir. bunun disinda yillardir degismeyen kaliteye sahip beyazittaki 'erenler' ve 'corulu ali pasa' bunlara dahil edilebilir.
eğer bulunabilirse lazkiye tütünüyle içilmesi daha keyif veren bir şey.
tömbekiden sonra en serti elmalısıdır.
elma nane karışımı da ferahlatır, güzelleştirir.
Not: dört aydır nargile ve sigarayı bırakmış bulunuyorum.
her içtikten sonra verilen paranın yanı sıra oğlum vallahi bir daha içmeyeceğim triplerine girip bir sonraki buluşmada ilk nargileyi söylemektir bu sevda.
takımdan sürülmene sebep olsada ciğerlerinin kömürleşmesine sebep olsa da aşık olursan asla ve asla bırakamayacağındır.
farkettim de bir duman combosu uğruna dişleri sarartan, saçları dökürten, ciğerleri perişan eden ve hergün hergün tüketmekte olduğum bu varlığı artık içmeye değmez. ki sana yeminler olsun, şu vakit itibariyle bırakıyorum sözlüğüm. gereksiz fanteziler hiç bir zaman sağlıklı yaşama engel olmamalı, değil mi sevgili yazar arkadaşlarım.*
(bkz: ağaç yaşken eğilir)
istanbulda en iyi nargile deli yürekte söylenilenin aksine tophanede ali baba adlı nargilecide mevcuttur.özellikle kola limon karışım nargilesi türkiyede 1 numaradır fakat orayı çok tuzlu bulanlar için çemberlitaştaki çorlulu ali paşayi ve ortaköydeki destanı tavsiye edebiliriz.nargileye yeni başlayanlar elma,kavun ve kapuçino tütünlerini kullanmaktadırlar ayrıca duran emminin mekanı tophanede değildir.son olarak cepte para olmayınca bir beladır nargile..
