itiraf etmem gerekirse, huzursuz, mutsuz bir insanım. para mı? var, ev mi? var, araba mı? var, ama birşey eksik hayatımda evet eksik olan huzur çünkü namaz kılmıyorum, ama yakın zamanda namaza başlamak en büyük isteğim, inşallah yüce rabbimiz bana da ihsan eder bende yakın zaman içinde başlarım namazıma.
neden mi?, çünkü namaz demek; huzur demek, rabbine yakınlaşmak demek, gerçekten kul olduğunun göstergesi demek, iman dolu bir bünye demek, dünya ve ahiret mutluluğu demek, tevekkül olmak demek, hepsinden önemlisi namaz demek, dinin direği demek.
çok kıymetli bir ibadet olmasının en önemli sebebi bence ne söylediğini bilerek, neden söylediğini bilerek secdede durmanın, tüm hayatını kökten etkiliyor oluşu. namaz sırasında ve sonrasında ettiğin dualar, okuduğun kuran elbette gün içindeki davranışlarını etkiliyor. bu sebepten zor bir ibadet. çünkü bir hata yaptığında vicdani yükü ağır oluyor. farkında olduğun hatanla beraber allah'a dua etmek utandırıyor. fakat namaz kendinle sürekli bir yüzleşme ve mücadele içerisinde olmanı sağladığı için, zamanla farkında olduğun hatalarını terk etmeye başlıyorsun. bu da beraberinde huzuru getiriyor. gün içerisinde namaz için ayırdığın on, on beş dakikalık zaman dilimleri seni allah'a yaklaştırıyor, hayata dair korkularını, endişelerini azaltıyor. iyinin de kötünün de tek sahibi olduğunu bilmek, o dilemedikçe ne mutluluğun ne de kederin sana yaklaşamayacağını tam olarak anlamak, bir an bile yalnız olmadığını hissetmek aldığın her nefesi güzelleştiriyor. namaz bir kapı, bir köprü gibi. geçtikten sonra tüm görüntüler değişip, netleşiyor.
