sahte bir mutluluk yaşamaktansa gerçek bir mutsuzluk iyidir.. farkında olarak sahte bir mutluluk yaşamak potansiyeline ihanettir, gerçek bir mutsuzluk ise çıkman gereken bir merdiven veya farkına varman gereken bir gerçektir.. akıllı bir yalnızlığın aptal bir birliktelikten iyi olduğu gibi açık ve nettir. kralın yanında kraliçe de olabilirsin, soytarının yanında maskara da tercih senin..
kendisine neden olacak şeyden ne kadar uzaklaşılırsa o derece az hasarla kendisinden kurtulabileceğiniz duygu.
zordur tabi baş etmek.
uyumak en iyi çare olarak görülse de peki ya uyuyabilmeyi başarmak?
ya da başka işlerle meşgul olmak.
bir beklentinin kalmamasıdır hayattan.bir neden bulamamak mutlu olmak için.belki de mutluluğu arayacak gücü bile kalmaması durumu.bir nevi tükenmişlik.
mutsuzluk denen şey, son sigarayı tersten yakmanın önünde diz çöker, evini arabasını yıkar, meyve soyar, onun için millete bayram mesajı bile atar. böyle biline.
Katlanılması zor histir. ÇEvreden, olaylarda, herşeyden bunalırsınız, kötü olan herşey sizin başınıza gelir ve artık mutsuz olmuşsunuzdur.Ağlarsınız, kapıları çarpıp çıkarsınız, telefonunuzu yere atıp kırarsınız, paket paket cips çikolata yiyip yüz kilo olursunuz.Bunların hepsi mutsuzluk ve sonuçlarıdır.
beni şu sıra hiç yalnız bırakmayan mükemmel his.
güneş geldi sıcak oldu ama benim ruhum yenilenmedi benim mevsimim sonbaharmış. yaz ruhun tazelenmesi falandır ama içim çürüdü kokuştu resmen hatta.
biri gelse de çatsam diyorum ya da çevremdeki en değerli insanları bir anda silip atsam. olmadı ne var ne yok fırlatsam herşeyi. sorsalar somut bişey söyleyemem sadece mutsuzum diyebiliyorum.
hayatımdaki eksik insanlar, yanımda göremediklerim, özlediklerim beni hırçınlaştırıyor. ben sadece sarılmak istiyorum.
içimde bişeyleri kaybettim biliyorum hayatın kendisini yenilemesini bekliyorum, bekliyorum ama olmucak sanırım. ben yine mutsuzluk..
