kişiden kişiye göre hal değiştiren fakat sonucu hep kötü olan durum. hep kaçtığın halde her köşe başında seni bekler. bulunulan zamanı mahvettiği için geçmişide yok eder, gelecek ise hep umut dolu.
başkalarının mutluluğunu kıskanmaktır.
başkalarının da mutsuz olmasını istemektir.
bu hasetten başka bir şey değildir elbet. zaten mutsuzluk da hasetle bir gelmez mi ?
yalnızlıktır bazen mutsuzluk
bazen sebepsiz gelir.
her şeyle mücadele edilebilir de, mutsuzluk insanı içten içe kemirir.
Sevgilinin yalan söylemesidir mutsuzluk. Yanlislikla telefon acilip 10 saniye boyunca ondan habersiz dinlemektir cevresinde olup biteni. Ardindan 20. arayista mesgule atip sessizdeydi gormedim evdeyim demesidir. O kadar mutsuzum ki sozluk.
mutsuzluk diyince; sürekli mızmızlanan şımarık bir insan canlanıyor sanki gözünde. ama safi mutsuzluk boş boş bakmak etrafa, inadına başkalarının daha neşeli, mutlu olması sizden, sessiz kalmak sanırım.
unutulan not: (bkz: montla sıçmak) (bkz: umut sarıkaya)
Amına koyim ben böyle hayatın sözlük. Aslında bu yaşadığım, leş duygunun ben içine sıçayım
çok doluyum, mutsuzluk hani artık içime işledi.
monotonluk
saçma sapan mutluluk arayışları
anasını sikeyim ya.
bir zamanlar alkol ve çeşitli maddeler yenmeye çalıştığım ama durum daha da zorlaşmasıyla psikolojik tedavi görmeye başladığım durum. sonra nedenini anladım , doyumsuzlukmuş.
ilginç olan mutsuzluğu pompalayan bir hormonun olmaması. ama diğer yandan mutluluk hormonu var. mutsuzluk dediğiniz bir nevi hormonlarınızda yaşadığınız problem. biraz eksik salgılandı mı kendinizi mutsuz hissediyorsunuz.
