mutluluk ve üzüntünün döngü halinde olduğunu bir kez daha gösterir.
sel olup, akmak ister hani taşmak ister ya. siniri, keyifsizliği, özlemi, mutluluğu akar insanın gönüle sığmaz. göze sığmaz... anlatamaz dökülür yaşlar.
mutluluktan ağlayan bi insan, pisini kuma yapıp eliyle kakasına duvardan kum düşürmeye çalışan kedi gibidir. gururlu ve yeni tazelenmiş, yakın geçmişe bozuk atarcasına hüzünlü, titrek ve kendine hakim olamayalarcasına hisli
Hep merak etmişimdir mutluluktan ağlamaktan neyin nesidir. Mutluluktan dahada büyük birşey yaşadığınız zaman bu duyguyu tadarsınız.Dün itibari ile ilk defa tattığım duygu.
aylarca uzak kaldigin ve yorucu bir yolculugun ardindan hava alaninda o ilk karsilastiginiz an en yakin arkadasin boynuna atildiginda gozlerinden istem disi suzulen yaslardir. birde aileye surpriz yapildiysa onlar sizi bir anda karsilarinda gorduklerinde onlarin yasadigi durumdur. (bkz: herkesi sevincten aglatmak)
bana kalırsa çok saçma bir duygudur.insan zaten mutluysa neden ağlasın ki?tabi gerçekten mutluluktan ağlayanlara lafım yok.bir de bazıları sırf gösteriş olsun diye mutluluktan ağlamış gibi yapar.işte böylelerine hiç güvenmemek lazım.
duyguların taşmasıyla gerçekten varolan ve yaşanılabilen, duygularını belli etmektir... aslında daha çok şaşkınlık, heyecan ve özlemin getirdiği kavuşma esnasında oluşabilen çok güzel bir duygudur.
umulmayan mutluluğun etkisidir.... beklemezken gelmiş konmuş omzuna, duyguları birbirine katmış, karıştırmış, aslında gülmek isterken ağlatmış, gözleri yaşlandırmıştır... yaşanan mutluluğun ağırlığı altında ezilmektir; cenneti yeryüzünde yaşama modudur, gülerken ağlayabildiğimiz anlar doğrudan kesişmektedir neresinden bakılırsa bakılsın... acı, bazen tatlıdır.
duyguların büyüyüp yülselmesi sonuçu göz yaşı kanallarına baskı yapması dolayısıyla akıttığı tuzlu su damlaları. karşısındakini de ağlatabilme potansiyeline sahiptir.
