hatıralarda kalan uygulama. işin hüzün veren o tarafı bir yana skype'ı hiç sevmeyen biri olarak bu durumdan memnun değilim kullanıcı arayüzünden midir nedir çok gıcık ve soğuk geliyor bana. artı şahsen msn kişilerini adres yazarak ekleyemiyorum skype'a geçişten sonra.
pis skype
bugün itibari ile microsoft fişini çekiyor msnin. 2000li yılların başlarında hayatımıza giren bu güzel uygulama unutulmayacaktır.
titretmeyi özleyeceğim... *
turuncu turuncu yanan ışığını özledim ben bunun. ses de çıkarırdı ama sesini kapatırdım genelde. çünkü annem her seferinde gelirdi noldu diye. anlatsam da anlamıyor. bu teknoloji nasıl bir şey yarebbim diyordu sadece. canım annem.
liseye giderken yeni yeni kullanmaya başlamıştım. sanki uyuşturucuya başlamıştım der gibi oldu. değil tabi. hiç uyuşturucu kullanmadım. sanki uyuşturucu bir hiçmiş gibi oldu böyle de. anlatımı bozdum. uyuşturucu gene de bir hiç.
msn'i açarken heyecanlanırdım. açılırken dönen o iki adama bakar dururdum. onlar adam mıydı sahi? sonra onun kadın versiyonu da yaptılar. hatta başı kapalıydı o kadının. oturum kapandı diye şakalar yapardık. ne biçim gülerdik.
onu beklerdim ben msn'de. msn'De birini beklemek başka bir heyecandı. şimdi öyle bir heyecan yok. ya da ben epeydir yalnızım. bilemedim. hüzünlü bir durum.
teknoloji nasıl da değişiyor. msn hiç eskimez sanırdım halbuki. şimdi o gitti başka başka şeyler geldi. o değil de, anı diye neleri anlatıyoruz baksana. eskiler iyiymiş aslında. mektubun özlemi bambaşka.
internet kafede ilk e posta adresi aldığım günü hatırlıyorum ki o zaman e posta nedir bilmiyordum, msn aldım sanıyordum-öyle biliyordum; o gün bu gündür her bilgisayarı açtığımda msn'imi açarım.
