pek sağlıklı olmasa da, milenyum öncesi nesil için serin ve lezzetli bir eğlencedir. buzlukta unutulmuş bir kola şişesinde* de doğal olarak imal edilebilir. tabi şişeyi kesmek gerekir.
Bu yaşımda yaşadığım bütün beyinsel fonksiyonel bozukluklarımın sebebinin olduğunu düşündüğüm tüketim maddesi .
Bardakta sunulan special edition tüm meybuzları denediğime yemin edebilirim .
Meybuz benim çocukluğumun heyecanı, özgürlüğümü kazanmamı hatılatan yiyecektir, şöyledir ki ilkokul sonuna kadar annemin diktasından ve emirlerinden çıkmamamdan ötürü hiç yememiştim, bir gün beden dersinde herkes yiyordu ve bende artık yapabilirim diye cesaretimi topladım, evet dedim, bende dedim gidicem alıcam, gittim aldım, nasıl olsa annem yoktu beni göremezdi. ancak öyle olmadı, annem öğretmenlerle görüşmek için birden okula geldi, baskın yaptı ve beni meybuz yerken gördü. Çok korkmuştum.. ama o bana sadece güldü. O zaman anladım ki, hak verilmezdi, alınırdı.
Çocukluğun vazgeçilmez dondurulmuş meyve sulu buz parçası. Annenin artık yemiyceksin yasaklardı, gizli gizli alınıp tüketilirdi. Öyle bir adet kesmezdi insanı, çogu zamanda hasta ederdi beni ama vazgeçmedim hiç bir zaman. Çocuklukluk yıllarının unutulmazıdır.
bir neslin bağışıklık sistemini güçlendiren merdiven altı üretim aşırı eğlenceli lezzetli dondurması. şaka lan dondurma demeye bin şahit bildiğin buz. kolalısının hastasıydım. param olmadığından da değil hakketen lezzetliydi ama sonu hep doktor hep iğne!
