Olduğum gibi kim görebilir beni,
ne rengim var benim, ne nişanım.
Benim de bildiğim sırlar var, diyeceksin ama,
hem o sırlarım ben,
hem o sırları saklayanım.
Bu gönül ne vakit durulacak, bilmem.
Ama şu anda hiç kımıldamadan duran da benim,
yürüyüp giden de ben.
Ben bir denizim,
kendi varlığı içinde taşan,
uçsuz bucaksız,
alabildiğine geniş,
kıyısız, hür bir deniz.
iki dünya da yok oldu gitti bende.
Artık ne bu dünyadan sorsunlar beni,
ne o dünyadan.
Sen bizim tıpkımızsın, dedim, ey can!
Amma yaptın, dedi,
o da ne demek?
Şu gördüklerin hep ben'im.
Yoksa, dedim, sen o musun?
Hey, kendine gel, sus, dedi,
benim ne olduğum, dedi, dile gelmez.
Öyleyse, dedim, işte sana dilsiz, dudaksız konuşan biri,
yoklukta ayaksız yürümedeyim, gökteki ay gibi,
işte sana elsiz ayaksız durmadan koşan biri.
Böyle koşup durmak, dedi bir ses, senin nene gerek.
Bak bana, apaçık ortadayım da gene gizliyim.
Sen beni gör asıl, beni!
Eşi bulunmaz bir gizli maden olmuşum,
eşi bulunmaz bir deniz olmuşum ben,
Tebrizli Şems'i gördüm göreli.
kötü bir döneme girdiğinde ve herşey sana karşı gibi göründüğünde,
bir dakika bile dayanamayacakmışsın gibi geldiğinde sakın pes etme,
çünkü işte orası gidişatın değişeceği yer ve zamandır.
Sonsuz bir karanlığın içinden doğdum. Işığı gördüm, korktum. Ağladım.
Zamanla ışıkta yaşamayı öğrendim.
Karanlığı gördüm, korktum.
Gün geldi sonsuz karanlığa uğurladım sevdiklerimi…
Ağladım.
Yaşamayı öğrendim.
Doğumun, hayatın bitmeye başladığı an olduğunu;
Aradaki bölümün, ölümden çalınan zamanlar olduğunu öğrendim.
Zamanı öğrendim.
Yarıştım onunla...
Zamanla yarışılmayacağını, zamanla barışılacağını, zamanla öğrendim...
insanı öğrendim.
Sonra insanların içinde iyiler ve kötüler olduğunu...
Sonra da her insanin içinde iyilik ve kötülük bulunduğunu öğrendim.
Sevmeyi öğrendim.
Sonra güvenmeyi...
Sonra da güvenin sevgiden daha kalıcı olduğunu,
Sevginin güvenin sağlam zemini üzerine kurulduğunu öğrendim.
insan tenini öğrendim.
Sonra tenin altında bir ruh bulunduğunu…
Sonra da ruhun aslında tenin üstünde olduğunu öğrendim.
Evreni öğrendim.
Sonra evreni aydınlatmanın yollarını öğrendim.
Sonunda evreni aydınlatabilmek için önce çevreni aydınlatabilmek gerektiğini öğrendim.
Ekmeği öğrendim.
Sonra barış için ekmeğin bolca üretilmesi gerektiğini.. .
Sonra da ekmeği hakça üleşmenin,
Bolca üretmek kadar önemli olduğunu öğrendim.
Okumayı öğrendim.
Kendime yazıyı öğrettim sonra...
Ve bir sure sonra yazı, kendimi öğretti bana...
Gitmeyi öğrendim.
Sonra dayanamayıp dönmeyi...
Daha da sonra kendime rağmen gitmeyi...
Dünyaya tek başına meydan okumayı öğrendim genç yaşta...
Sonra kalabalıklarla birlikte yürümek gerektiği fikrine vardım.
Sonra da asil yürüyüşün kalabalıklara karsı olması gerektiğine aydım.
Düşünmeyi öğrendim.
Sonra kalıplar içinde düşünmeyi öğrendim.
Sonra sağlıklı düşünmenin kalıpları yıkarak düşünmek olduğunu öğrendim.
Namusun önemini öğrendim evde...
Sonra yoksundan namus beklemenin namussuzluk olduğunu;
Gerçek namusun, günah elinin altındayken, günaha el sürmemek olduğunu öğrendim.
Gerçeği öğrendim bir gün...
Ve gerçeğin acı olduğunu...
Sonra dozunda acının,
Yemeğe olduğu kadar hayata da lezzet kattığını öğrendim.
Her canlının ölümü tadacağını,
Ama sadece bazılarının hayatı tadacağını öğrendim.
Dostlarım,
Ben dostlarımı ne kalbimle ne de aklımla severim.
Olur ya...
Kalp durur...
Akil unutur...
Ben dostlarımı ruhumla severim.
O ne durur, ne de unutur...
yabancıların felsefesine bizden daha fazla sahip çıktığı, kıyısından köşesinden biraz bile alınsa
insanoğlunun kurtuluşu olacak düşüncelerin sahibi güzel insan
kolbergin ahlak gelişim sınıflamasının son evresi olan evrensel nitelik içerisinde bulunacak sayılı kimselerdendir. ayrıca şemsin müridi dir,eski konya müftüsüdür 1200 lü yıllar. onu anlamak için şemsi bilmek lazım şemsi bilmek için tasavvuf ilmini....
duydum ki sefere çıkmayı kuruyormuşsun etme
bir başkasını sevmeye bir başkasını dost etmeye niyetlenmişsin yapma yapma
sen yadeller dünyasında ne arıyorsun yabancı
hangi hasta gönüllüyü kasdediyorsun etme
bizim dudağımız kurur sen kurayacak olursan
gözlerimizi öyle yaşdolu ediyorsun etme
çalma bizden bizi gitme o ellere doğru
çalınmış başkalarına nazar ediyorsun etme
ey ay felek harab olmuş alt üst olmuş senin için
bizi öyle harab öyle alt üst ediyorsun etme
aşıklarla başa çıkacak gücün yoksa eğer
aşka öyleyse ne diye hayret ediyorsun etme
ey cennetin cehennemin elinde olduğu kişi
bize cenneti öyle cehennem ediyorsun etme
sen yüz çevirecek olsan ay kapkara olur gamdan
ayın da evini yıkmayı kastediyorsun etme
ey makamı var ve yokun üzerinde olan kişi
sen varlık sahasını öyle terkediyorsun etme
bizi sevindiriyorsun huzurumuz kaçar öyle
huzurumu bozuyorsun sen mahfediyorsun etme
harama bulaşan gözüm güzelliğinin hırsızı
ey hırsızlığa da değen hırsızlık ediyorsun etme
isyan et ey arkadaşım söz söyleyecek an değil
aşkın baygınlığıyla ne meşk ediyorsun etme
Ey kardeşim bir gececik de uyumasan ne olur?
Gök kapıları geceleyin açılır, talihler bahtlar uyanır.
Sen de Ay gibi uyuma da talih yıldızın parlasın, güzelleşsin.
Sen gökyüzüne mensub isen elbette o aleme, gökyüzüne özlemin vardır.
Bu kirli Dünya'da, gökyüzünden aşağılarda kalamazsın.
Geceleyin yürü ki, yollar geceleyin alınır.
Aklın tutsağıdır duygu, akıl da ruhun...
Duru bir ırmağı andırır ruh, tertemiz bir ırmağı... Maddi düşünceler ve nefse ilişkin arzular da ırmağın üzerini kaplamış bir avuç çerçöp...
Eğer bir yana itiverirse aklın eli o çerçöpü, ırmak kendini gösterir, berrak ve duru...
Dünya arzuları kaplarsa suyun üstünü eğer... Eğer hayvani duygular baskın olursa tende... Nefis gülmeye başlar o vakit, ve akıl ağlamaya...
Aklı hakim ve duyguları mahkum olan kişidır uyanık iken de rüya gören ve kendisine göklerin kapıları açılan...
Bir gün şems'in yanına gelen bir yahudi ey şems mevlâna geliyor diyerek yalan söylemiş ve şems bu haberin üzerine elinde ne var ne yok yahudiye hediye etmiştir. Daha sonr şems'in yanında bulunanlar ya şems derler kimsenin geldiği gittiği yok yahudi sana yalansöyledi ve alinde ne var ne yok aldı , biliyorum demiş şems ben herşeyimi bu haberin yalanına verdim , eğer doğru söyleseydi canımı vermek lazımdı diyerek ,şems ve mevlânanın arasındaki bağın ne kadar kuvvetli olduğunu göstermiştir.
hiçbir şey içime sinmedi.
altın madenine altın sunmanın ne anlamı var
ya da okyanusa su.
düşündüğüm her şey
doğu'ya baharat götürmek gibiydi.
kalbimi ve ruhumu vermemin bir yararı yok, çünkü sen zaten bunlara sahipsin.
o yüzden sana bir ayna getirdim.
kendine bak ve beni hatırla!
eskiden zeki büyük adamlara rum-i denirmiş. yani romalı ve bizanslı demek. çünkü kültür sanat felsefe gibi konularda gayet ileri olanlar bizanslılardı.
Bugün ölüm yıldönümüdür, tasavvuf görüşünün yüce gönüllü insan, 'bilginin sultanı'
Çok büyük bir düşünce insanıdır, ileri-modern görüşlü, fevkalade bi' insandır.
Toplumdaki sorunlarla ilgili görüşleri vardır nedense bunları yaymak yerine sansürlüyoruz, sanırım 'zirvedeki' kişilerin çıkarlarını sarsıyor.
büyük insandır. o kadar dine bağlı birisi olmadım hiç. yeri geldi içtim yeri geldi sıçtım. hemen hemen her hafta bir eğlence partisinde geçiyor günüm. ancak böyle günlerde; kandil olsun, bayram olsun, şeb-i arus olsun bu tür günleri unutmamalı insan. arada manevi huzur da gerek. açın trt'yi izleyin en azından böyle yad edin bu günü...
sen ayık oldukça, mest olmanın, kendinden geçmenin ne olduğunu anlayamazsın.
bedenin isteklerinden kurtulmadıkça, ruhun ne olduğunu anlayamaz,
varlığını idrak ederek, onu sevemezsin.
dostun aşkı yolunda ateş gibi, su gibi yok olmadıkça, benliğinden geçmedikçe
gerçek varlığa erişemezsin.
ah ulan mevlana senin gibi bi varlık ve akıl geçmişken bu dünya üzerinden, dünya nasıl hala böyle b.ktan olabiliyor? anlamıyorum yahu. sözlerini nasıl dinlemiyor insanlar, koskoca yılın bile oldu dünyanın her bi yanında ve iletişim ile ulaşımın tarihin en gelişmiş çağını yaşadığı şu dönemde..hala aynı.
hala ahlaksızlık. hala aynı aptallıklar. hala hala..
--spoiler--
insanları Tanımak için Tüm Gücünüzü Verin, Ama Tüm Sevginizi Vermeyin; Onları Tanımaya Başladıkça Verdiğiniz Sevgiye Acıyacaksınız...
--spoiler--
