Havamız, suyumuz, toprağımız tehlikede...
ingiliz SARDES Madencilik A. Ş. ülkemizin en değerli tarım alanlarının bulunduğu, ormanlarla kaplı Turgutlu Çaldağı'ndan Nikel madeni çıkaracak...
Dünyada sadece Manisa Turgutlu bölgesinde yetişen, tadına doyulmayan Sultani üzümümüz, istanbul, Ankara ve izmir gibi büyük illerimizde sofralarımıza sunulan domatesimiz, salatalığımız, sivri biberimiz, elmamız, armudumuz... Ormanlarla kaplı doğamız, içmeye doyamadığımız buz gibi suyumuz elimizden alınacak!
SARDES, Nikel madenini çıkarmak için:
- iki milyona yakın ağacı kesecek. Köylerimizi selden, heyelandan korumak için Orman Bakanlığı ve bölge halkı tarafından 30 yıl önce binbir emekle dikilen ağaçlarımız kesilecek.
- Toprak metrelerce derinlikte kazılacak ve Nikel madenini topraktan ayırmak için toplamda 15 milyon ton sülfürik asit hiç bir önlem alınmadan toprağa dökülecek.
- Sülfürik asitle toprak zehirlenecek.
- Zehir suya karışacak.
- Suya karışan zehir buharlaşarak rüzgar nereye taşırsa orada asit yağmuru olarak bağdaki üzüme, tarladaki domatese, içtiğiniz suya, üzerinize yağacak. Sağlığınızı tehlikeye sokacak!
izmirden daha çıkmadan yolda ne çirkin bi yere gittiğinizi anlayabildiğiniz ne kaybeden üzülür ne bulan sevinir tadında insanı da pek makbul olmayan taşra kenti.
spil dağından manzarası bir başka olan memleketim. o yükseklikten hem denizi görürsünüz hem manisayı.
edit: eksileyenin kıçına spilin zirvesi girsin emi.
çok sevmediğimi söyleyip de biraz uzaklaşınca özlediğim memleketim.
genel olarak zengin bir şehirdir. manisa'nın yerlileri iyice azalmiştır. çok göç aldığı için bol miktarda doğulu insan bulunur. küçük olmasına rağmen trafik sorunu çok büyüktür. park yeri ararken kanser olan çok kişi vardır. gezilecek görülecek çok yeri yoktur. cbü'ye gelip de memnun kalan pek görülmemiştir. en büyük şansı ve şanssızlığı izmire çok yakın olmasıdır. istediğiniz her an kolaylıkla izmire gidebiliyor olmanız güzeldir ama hep izmirin gölgesinde kalan bu küçük şehir fazla gelişememiştir. manisa insanının en sevdiği sahışlar tarzan ve şarapçı orhandır. son zamanlarda çıkan şarapçı orhan öldü haberleri ise yalandır. kendisi en son huzurevine götürülmüştü fakat şimdi nerededir ne yapıyordur bilemiyorum.
cbü kazanmakla beraber gitmek zorunda olduğum şehir. sıkıla pıkıla artık okuyacaz nabalım. allahtan izmir gibi bir metropole yakın da, haftasonları kafa dağıtmaya izmire geleceğim.
Genelde yaşamaktan orta yaşlı insanlar zevk alır, sessizdir. Sosyallik açısından mekanların olmadığı, havasıyla suyuyla nefret edilen ve insanlarının soğuk olması, tebessümü esirgemesi olumsuz etkileyen diğer etkenlerden, egede olmasına rağmen diğer illerden daha geri düşünce olarak. içinde sağ-sol her görüşten insanlar yer aldığı iki yüzlü insanların barındığı kent. kendi kız kardeşini açık giydirmeyen ama başkası giyidiğinde bakmayı farz edinmiş kroları vardır.
ilk görüşte büyükşehir havası veren bir ege kenti. kent merkezinde genel anlamda her şeyin yeri bellidir metropol havası taşımaz ama anadolu kentlerine göre gerçekten de büyüktür merkezi 350 bin, toplam nüfusu 1,5 milyona yakındır, ayrıca mesafe olarak izmir'e çok yakındır, ilçeleri de epeyce kalabalıktır bu kentin, mesela turgutlu, salihli ve akhisar'ın nüfusları 100 binin üzerindedir. soma'da 75 bin civarında bir nüfusa sahiptir. sıcak bir kenttir manisa, birde osmanlı kokar zaman zaman...
izmirden birkaç günlüğüne ilk defa gelen biri olarak;
+öncelikle izmir olduğu için bu il olmuş çünkü lizmir sayesinde sanayisi ultra büyük ve sadece vestelde 50binin üzerinde kişinin çalıştığı söyleniyor varın siz düşünün.
+şehir bence izmire göre daha düzenli ve gecekondulaşma yok gibi.
+ev kiraları uygun izmirin 3te 2si kadar
+ulaşım oldukça kolay
bular artılarıydı şimdi ise eksileri;
-denizi olmaması şehrin turizm açısından gelişmesini batalıyor.
-dışarıdan göç aldığından manisalım diyen çok az
-esnafları pekte güleryüzlü değil
-nüfusu 1milyonu aşsa da sosyal açıdan takılacak pek mekan yok yani öğrenciler pek sevmez
son olarakta izmire göre oldukça muhafazakarlar özelliklede taytlı kız pek göremedim merkezde.
üniversiteyi okuduğum şehir. inanılmaz bir hızla gelişmektedir, 2006'da ilk ayak bastığımda haliyle şuanki durumu arasında dünyalar vardır. Fazlasıyla göç almıştır, insanları parayı pek sever ve diğer ege şehirlerine kıyasla daha muhafazakardır.
Yılın belli bölümlerinde, hatta ne bellisi, belirsiz bölümlerinde yağmur başladımı durmak bilmeyen ilimizdir, Londra sanki mübarek. Sürekli bi yağmur felan.
manyetik durumundan kaynaklı* bir çok tahtası eksiği bünyesinde barındırdığı düşünülen, ilk büyük alışveriş merkezinin daha bu sene açıldığı, seneye büyükşehir olacak memleket.
mesir olayına hasta olduğum, şu anda ikamet etmekte bulunduğum maltanın, cennet mahallesi gibi oluşuna alıştıktan sonra inanılmaz keyif almaya başladığım, şopar teyzelerin ikramlarıyla, her gün at veya deve* üstünde gezen sünnet çocuklarıyla, çakrasıyla falan gönlümü fetheden semtin bulunduğu, bünyesinde barındırdığı celal bayar üniversitesinin öğrencisi olduğum il.
şu an üçüncü haftama başladığım şehir. bir aydınlı olarak ege insanın yardımseverliğini burada da gördüm. ( asabi dolmuş şöförleri hariç ) ama onun dışında öğrencilik hayatı için tam bir işkence. izmir'de eve çıkmanın hesaplarını yapmaya başlatır anında. cbü'den nasıl yatay geçerim hesaplarını her öğrenci mutlaka yapmıştır. şehirde öğrenciler için hiç mi mekan olmaz soruları kafanızı oldukça zorlar.
bugün burdaki üçüncü günüm. dönüş yolundayım ve adeta doğduğum yerden ayrılıyormuşçasına gözlerim doluyor. ama yanımda güzel kavunlarından bir adet götürüyorum.bu şehirde gözüme çarpan en hoş detay, küçücük veledinden 70'lik dedelerine kadar herkesin altında motor olması.bu gercekten çok sevimli,mutevazi.
ek:bu girinin aldığı eksileri görünce, manisa'ya olan nefreti birkez daha görüyorum. çok üzücü. halbuki manisa da siz olmadan hep yarım bir şehir zaten di mi. ibişler.
