"Lucid dreaming vasıtasıyla paralel evrenlere gidilebilir mi? " sorusuyla aklımda yeni bir şimşek çaktıran, deneyenlerin büyük çoğunluğunun müptelası olduğu rüya şekli.
Zordur. Saçma sapan olaylar, anormal şeyler olduğunda rüyada olduğumun farkına varıyorum ama kontrolü tam olarak sağlayamıyorum. Sanki bilinçaltımla rüya kontrolünü ele geçirmek için savaşıyoruz. bıraksa ne maceralara yelken açacağım ama yok.
Karsimda simsiyah bir kopek havliyor. Uzerime atlamak uzere. Kopegin yuzu ve disleri bir garip. Kurtadam gibi birsey. O anda kafamin icinde bi dusunce beliriyor. Bu ruya diyor. Gercekte boyle bi kopek olamaz. Kopegin bogazina atliyorum o cesaretle. Olduruyorum. Sonrasinda ise uyaniyorum.
bir keresinde rüyadayken bu nasıl bişi lan saçma bu felan diye rüya içerisinde düşünüyordum tam o anda rüyada olduğumu anlayıp onu istediğim gibi yönlendiricektim ki uyandım en fazla yaklaştığım buydu.
abartılırsa ki bu ihtimal çok yüksek çünkü insanoğlunun doğasında vardır kontrol etme isteği; insanı mahveder. psikolojik sorunlar, gerçek hayata uyum sağlayamama, sürekli uyuma isteği vs. dağıtır kısacası.
hayal gücünüz kuvvetliyse ve odaklanabilirseniz astral seyahati başlatan farkındalıktır.
ama lakin ki öyle olmayabilir:
mesela, ilk ve son defa dayak yerken yaşadım. hiçbir şey fark etmedi. "bakın ben rüyada olduğumu anladım. artık bana vuramazsınız." bile diyemedim. dövmeye devam ettiler. ellerine sağlık, çok iyi geldi.
rüyada olduğunu fark edip rüyanı kontrol edebilme durumu. bende daha çok çocukken olurdu. hatta en net hatırladığım lucid dreaming şöyle. okuduğum ilkokulun bahçesinde neredeyse 5 metre büyüklüğünde bir kaplandan kaçıyorum ama ne kaçış, ölümüne. bi ara rüya gördüğümü anlayıp uyanmaya çalışıyorum ama olmuyor, rüya hala devam ediyor. uyanamayınca çok da heyecan yapmıyorum, aynen "amaan, bu bir rüya" diyip bahçenin kenarındaki demir parmaklıklara yaslanıp kaplanın üstüme doğru gelmesini bekliyorum ve tam kaplan üstüme atlarken uyanıveriyorum. buna benzer lucid dreaming'leri birkaç kez daha yaşadım ama uzun zamandır olmuyor.
ben bu olayı istemsiz bir şekilde yaşarken millet bunu yapabilmek için şekilden şekle giriyormuş. çişini yapmadan uyuyan adamlar var lan bunu yapabilmek için. bir umut deniyorlar.
seviştiğim kadınlara işim bittikten sonra yıllarca git başka yerde yat dedim. oysa onların kendi adlarına ve haklı olarak istedikleri tek şey, bir elleri göğsümde boynumun altına başlarını sokuşturarak kendilerini güvende hissetmek istemeleriydi.saçlarını okşayıp minik bir kaç seni seviyorum öpücüğü vermemdi. ben yapmadım. git dedim, zorla attım yataktan. sabahın erken saatlerinde ağlayarak veya sinirden kapıları çarparak evden çıkan niceleri oldu. oysa ki sebep; uykuya daldığım anda onlara tekme tokat girişeceğim gerçeğiydi. sözüm size altlı üstlü oturan beyin kardeşler. bir an önce aranızdaki bu anlaşmazlığa son verin. meğerse her şey sizin yüzünüzdenmiş. ve ey kadın! gördün mü asıl sebebi?
kişisel deneyimlerim ışığında pek de haz etmediğim rüya türü. şöyle ki, benim yaşadıklarım rüya değil de kabus, ayrıca çok daha kısa sürüyor. kısacası, rüyanın bi yerinde rüya olduğunu anlıyor, birkaç saniye sonra kötü bişey olacağını seziyor, daha sonra da rüyama yön vermeye çalışarak çığlıklarla uyanıyorum. bende yok yani öyle bulutların üzerinde uçmak, güzelliklere yelken açmak filan...
rüya gördüğünün bilincinde olup bir şekilde rüyayı kontrol edebilme ve yönlendirebilme durumudur. genelde çoğu insan kısa da olsa tecrübe etmiştir bunu.
belirli teknikleri uygulayarak lusid rüya süresini uzatabilmek mümkündür. bunların başında kişinin rüya da olduğunu fark ettiği an kendini yönlendirecek basit cümleleri sarf etmesi geliyor. örneğin "denizin üzerinde uçuyorum", "suyun içinde nefes alıyorum", "duvardan geçiyorum" gibi. insanlar bu yöntemi genelde eğlence amaçlı yapsa da bilinç altını kontrol edebilmek için kullananlar da var. işi abartanlar rüyayı gerçekten ayırt edememe gibi tehlikelerle karşılaşabilirler.
seneler önce rüyalarımı kontrol ettiğimi fark etmiştim. ama bunun bir adı olduğunu bilmiyordum. daha sonra lise 2 de sanırım astral seyahate merak salınca lucid dreaming hadisesini öğrendim. insanlar bunu gerçekleştirebilmek için rüya günlükleri tutuyor, uyumadan önce rüyalarında görmek istedikleri şeyi uzun uzun düşünüyor, çalışmalar yapıyorlardı.
rüyaların birkaç çeşidi var. benim açımdan en azından. bir kısmı tamamen bilinç altımın etkisiyle gördüğüm rüyalar. korkularım, isteklerim ya da aklıma kazındığını bile bilmediğim herhangi bir şeyle ilgili. hatta bu rüyalardan uyanınca bazen "vay be bunu da mı kafaya takmışım" dediğim olur. diğer bir kısmı saçma sapan etkisiz rüyalar. sanki bir rüya kotası var ve onu doldurmak için görüyorsun. yayın akışını doldurmak için doktorlar'ın yayınlanması gibi gereksizler. sonuncusunun ne olduğunu ben de çözemedim gerçi ama hiç kontrol edemediğim tek rüya çeşidi bu. rüyada olduğumu anlamadığım tek rüya çeşidi de bu. genelde bunlar çıkarlar zaten. bir iki ay içinde aynı şekilde yaşanırlar. çok ürkütücü benim açımdan.
rüyada olduğumu ilk fark edişim şöyle gerçekleşti: bir yerdeyim, benim için önemli bir bilgi var ve onu öğrenmek üzereyim. bana söyleyen birisi var ama kulağıma fısıldıyor. öğreniyorum güya ama gerçekten duymuyorum. bu hep böyle oluyordu. yani aslında bilmediğim şeylerle ilgili bir şeyi rüyalarda yine bilmiyordum, zihnim o kısmı bulandırıveriyordu, sanki biliyormuşum havası yaratıyordu ama yemiyordum * sınav sorusu mu görüyorsun mesela, kağıttaki şey asla aynı kalmıyor, dur neydi diyorsun ikinci baktığında başka şey yazıyor, bilmediğin bir dil mi konuşuluyor. aslında anlam bütünlüğü yok o sözlerin bunu fark ediyorsun. ama ilk başlarda kontrol etme çabam olmadı, bilmiyordum ya bu olayın bilimsel açıklamalarını vs.
ortaokuldayım. o yaşlarda çocuğun rüyası ne olacak. rüyamda evden çıkmışım, okula gidiyorum ama çantamı almayı unutmuşum. sınav var o gün. telaşlanıyorum. lojmana büyük bir demir kapıdan giriliyordu. anahtar yok yanımda kapıyı nasıl açacağım diyorum. hapishane kapısı gibi bir kapı, zil mil yok tabi * yürümeye başlıyorum ama tedirgin. sonra diyorum ki ya bu rüya olmasın yine. ben yeni geldim sanki okuldan diyorum. lojmanın bahçesine bakıyorum. ağaçlar bir tuhaf görünüyor. rüyaysa akşam olsun o zaman diyorum kafamdan. birden hava kararıyor. oha noluyor demeye kalmadan bir şeyler yapıyorum, okula falan gidip atraksiyonlar unuttum şimdi.
ama o günden beri rüyaların tadı kalmadı benim açımdan. her seferinde rüya gördüğümü biliyorum çünkü. bir kere de farkında olmayım diyip sıkılıyorum rüyalardan. ne zaman bitecek diyorum. bazen görmek istediklerime çeviriyorum, şuradan şu çıksın, aa bu da olsun gibi. sıkıcı bilinçli olmak bence. ama sanıldığı gibi öyle dünyalar yaratmak, oradan çıkamamak gibi durumlar olmuyor. ya da oluyordur da o büyük hırsla çalışanlara oluyordur, bilemedim. *
diğer bir açıdan şampiyonlar liginde final oynama şansı gol atmaya giderken bir anda kendinizi bakkala giderken gördüğünüz rüya biçimi, kimsenin açık açık rüyasında bunun başına geldiğinde en yakınındaki kız ile ilişkiye girdiğini yazmamış ayrıca.
oldukça ilginç ve çekici bir olaydır. benim başıma sadece bir kez geldi.
rüyamda uzun zamandır görmediğim ve bir daha da göremeyeceğim platonik aşkımı gördüm. nasıl olduysa rüyada olduğumu anladım. benim için bu bir fırsattı ve bir daha elime geçmeyecekti. hazır rüyadayken değerlendirmeliydim. yanına gittim, yüzünü ellerimin arasına aldım ve uyanana kadar yüzüne baktım.
yapabileceğim onca şey varken de bunu seçtim ya aklımı seveyim(!).
benim kadar sık rüya gören bir rüya makinesinin yapmaması şaşırtıcı olurdu. ama bu durumun böyle önemli etki ve yan etkileri olduğunu bilmeden tesadüfi şekilde yapıyormuşum.
rüya içinde rüyaya uyanmak, gerçeklik algınızı saptırabilir. somut-soyut dengesinde ufak bir oynama bile sizi akıp giden yaşamdan soğutmaya yeter. manevi anlamda aslında neyin gerçek olduğunu düşünmekten başka bir fikre geçemezsiniz. berrak mantığın daha etkili olduğu dünya düzeninde size bulanık bir mantık duygusu verir ki, din adamı gibi uhrevi bir işiniz yoksa tüm hırsınızı kaybedebilirsiniz.
en kötü deneyimlerinden birinde iç içe geçmiş 3 rüyadan uyanmıştım.
birincisinde gün batımında bir tarlada ellerim bağlı şekilde oturmaktayım. yanımda tanımadığım insanlar var ve onlar da bağlı. bizi kimin bağladığını merak ederken gökyüzünün su gibi dalgalanmaya başladığını görüp bunun bir rüya olduğunu kavradım. bu bir uyanmaydı, bilinç beni uyararak böyle bir şeyin mümkün olmayacağını gösterdi.
ama bu tuhaf rüyadan beni uyandıran bu uyanış değildi. uyandığımda şiddetli bir deprem oluyordu. ben bu sallantının rüyama etki ettiği fikrine kapıldım. böylece ikinci rüyayı gerçekmiş gibi yaşamaya odaklandım. ancak yine de bir terslik vardı çünkü uyandığımda tanımadığım bir evdeydim. camlar kırılırken ben kendimi çıkış kapısına doğru attım. bu telaşla ters giden şeyleri ayrıntılı düşünecek zamanım olmadığından ölmek üzere olmanın da etkisiyle "buraya kadar" düşüncesine kapıldım. dış kapıya vardığımda çıktığım oda çökmüştü. kapıyı açıp bina merdivenlerdeki portakal ağaçlarını görünce zihnim ikinci darbeyi yemiş oldu. o an rüyada olduğumu farkettim ama daha da dehşete kapıldım. farklı bir boyutta sıkışmışım gibi hissettim. kendimi portakal ağaçlarının dikenli çalılarının üzerine doğru atarken artık bana bir şey olmayacağını biliyordum. gerçekten de uçmaya başladığımda korkunç bir güce kavuştuğumu hissettim. dehşet bitmiş eğlence başlamıştı. artık her şeyi kontrol ediyordum.
tüm bunlar olurken birden telefonum çaldı ve yatağımda sırılsıklam uyandım. odam oldukça oksijensiz ve loştu. koridor ışığı bir parça görüş mesafesi oluşturuyordu. telefonum, şarja koyduğum komidinin üzerindeydi. yatağımın yakınında priz olmadığı için daima oraya koyardım. şükürler olsun ki bu defa gerçek dünyadaydım. ben telefona uzanırken komidinin yanında yarı dolu bir kül tablasının üzerine bastım. tabla ters dönmüş ayağım kül kaplanmıştı. bir an orada tabla olup olmadığını düşünmeye başladım. telefondaki en yakın arkadaşımın beni aslında pek sık aramayan kardeşiydi. ben telefona cevap verirken, mutfakta oturan ev arkadaşlarımın sesini duyuyordum. alperen'le konuştuk:
- abi naber ya nasıl gidiyor.
+ iyi alperen senden naber. takılıyoruz abinler mutfakta.
- abi gaye nasıl. ne ara ayarladın ya hehehe. sen de az değilsin
+ gaye.. he iyi (içses: gaye kim amına koyim)
ev arkadaşlarım da bu konuşmayı duymuş, hakan oğuzhan'a "gaye, kim hafız yeni manitası mı?" diye sormuştu. ben bunları yanımdaymış gibi duyarken telefonu kapattım. bu da bir rüyaydı ve artık bitkin düşmüştüm. odamın ışığını açmaya çalıştığım sırada yeniden sırılsıklam olarak yatağımda uyandım..
ancak zerre hareket edemiyor, zar zor nefes alıyordum. bilincim rüyadan bu sefer erken uyanmıştı ama beynim geç kalmıştı ve bu bir felç haliydi.
zar zor kaldırdığım kolumu örtüden dışarı çıkardım. ağırlık git gide artarken bunun da bir karabasan olduğunu anladım. son kudretimi toplayıp bir meydan okumayla "ne yapıyorsan yap ulan" dedim. artık nefes alamıyordum. gözlerimin yuvalarından fırlayacağını zannettim bir anda. dışarı çıkarabildiğim sağ kolumu duvara destek yaparak kendimi yataktan atmayı planladım. bu artık tek şansımdı çünkü beynim halen uyuyordu.
bunu başarıp yere çakıldığımda gerçekten uyandım. gecenin 2 buçuğunda bu yaşadıklarımın hiç birisi aslında olmamıştı..
