dizi olmasından ziyade bir "inanç" olduğunu da hatırlamak hasebiyle;
leyla ramazan vakti millete pişirdiği yemekten dağıtmaktadır. yaptığı bu yardımın yanısıra o kadar güzeldir ki, melektir yani kısacası. mecnun ona birazcık yakın olabilmek maksadıyla eline bir kap alır geçer kuyruğa. herkese melek gibi davranan leyla, mecnun önüne geldiği zaman kafasına kepçeyi vurur. "sana çorba yok" der gönderir. mecnun bozulmak yerine güle oynaya arkadaşlarının yanına gelir. adamlar mecnun'un güldüğünü görünce, "oğlum sen hakikaten mecnunsun yahu. herkese melek gibi davranan hatun senin kafana kepçeyle vurdu sen hala gülüyorsun" dedikleri zaman mecnun;
23. bölümünde erdal abinin kumar oynarken ortaya kağıdı attığı sırada pişti demesiyle yarım saat güldüğüm sahneye sahip dizidir.
ayrıca 24. bölümünde komadaki mecnunun kafasına giren leyla aynada kendini mecnun olarak gördüğü sahne hakkında yorum yapacak kelime bulamıyorum sadece helal olsun diyorum. helal olsun.
- mecnun'un leyla'ya sokak ortasında ilan-ı aşk etmesi
- şekerparenin gitmesi, ismail abinin çektiği acılar
- 1. sezon finali
- leyla'nın ölüm haberini iskender abi'nin mecnun'a söylemesi
- mecnun'un kafasına sıktığı sahne
- mecnun kafasındaki aynanın karşısına leyla'nın geldiği sahne
--spoiler--
mecnun, zeynep'le tanıştığı vakit, leyla hastanede trafik kazası yüzünden yatmaktadır. beklemenin kötü olduğundan bahsederler. acıklı bir sahnedir yani.
zeynep:"beklemek cehennemdir". böyle der shakespeare.
yavuz: ?
mecnun: ? n'apiyim beklemiyim mi ?
poşet, damacana, duş perdesi, tuvalet terliği gibi küfürler içeren, karakterlerin efkarlandıkları zaman nevale olarak meyve suyu, sakız ve üzüm tükettikleri, sözlük başlığında defalarca flood yaparak "çok seviyorum bu diziyi laaan" demek istediğim dizi. bodrumdan sopaları alalım, onları sıcak suyla ıslatalım, erdal abinin ağzını burnunu kıralım.
26.bölümde mecnun gelini görmeye giderken kapıdaki görevli, yamulmuyorsam arda ile leyanın düğünündeki elemanla aynı idi ve eleman mecnuna ulvi gibi başını sağa sola çevirerek ve ulvi selamı çakmıştır.
Ayrıca nikah masasında konuşulanları, ismail abi tarafında zeynep için işaret dilinde anlatılmıştır.
Kim ne derse desin seviyorum bu diziyi...
leylanın erdal bakkalda attığı tiratta sadri alışığın ah müjgan ah filmindeki replikleri dile getirilmiştir.
8. dakikadan sonra sadri alışık şov yapmıştır.
her şeye yapabildiği göndermeleriyle ünlü dizi 25. bölümde akasya durağına da gönderme yapmıştır. karakterler mükemmel olmuştur. leyla ile mecnuna helal olsundur. ayrıca erdal bakkalın camına yapıştırdığı hoşgeldin şevval yazısı da ufak çaplı bir yarılmaya neden olmuştur.
17.bölümde şöyle bir diyalog var ki akıllara zarar.
--spoiler--
ismail: ben senle konuşmuyom dede, ben senle konuşmuyom. sen benle hiç konuşma. sen beni orda bıraktın tek başıma sap gibi, gittin.
dede: ne yapsaydım peki he, ne yapsaydım? öyle peşinizden, veliniz gibi arkanızdan mı gelseydim?
yavuz ve mecnun: haklı, dede haklı.
ismail: hee haklı, dede çok haklı ya. dede bana akşama halı maçım var dedi kızın yanında, kramponlarını alıcakmış.
mecnun: neemiş?
dede: halı maçı, halı maçı.
erdal: hocam mevki neydi?
dede: ön libero, tendon attı bıraktım.
--spoiler--
bu diziyi ilk bölümden itibaren tekrar izlemeye başlayınca fark ettim ki arda karakteri sönükleşmiş.
tamam, erdal bakkal candır ama ortada leyla'ya gül veren mecnun'u görünce "ayy, canım ya" diyen, sürekli zenginliğinden bahseden, arada sırada da birilerinin gözünü öldürmek isteyen bir karakter var ancak kaç bölümdür ortada yok.
ve arda'dan akılda kalanlar:
* ataerkil bir topluma kadınsal bir başkaldırı gibiydi.
* fakirim ya ben, en iyisi eve gideyim. korsanı çıkınca alır evde izlerim.
* bazen senin gözünü öldüresim geliyor.
* leyla, iyi ki nişanlanıyoruz ya. çok sağol valla, allah razı olsun.
* niye böyle fakirler gibi ayakta konuşuyoruz ki, gidelim mi bir yerlere.
* zengin, yakışıklı, kimlik kişilik, bireysel ahlak sahibi bir adamım sonuçta.
* vallahi baba sen de ne çakal adamsın ya.
* seni kınıyorum ve sana laflar hazırladım baba.
* sonuçta kötüyüz ya biz.
* baam aldı.
* tıs tıs tıs.
entry nin ana fikri: daha çok arda repliği istiyoruz.
ekleme: guiliano hatırlattı, bir de events events var.
25. blümde leylanın mecnunun kafasına girip yansımasını mecnun olarak göemesi leyla ile mecnun efsanesine muhteşem bir atıf ve bütün bölümlerin en etkileyici anı.
25. bölümde sahil kenarında yavuz'un zeynep'e okuduğu attila ilhan şiiri tekrarını izlerken çok daha fazla dikkatimi çekti. bu ince detaylar bu diziyi hakikatten güzel kılıyor, bu kadar sevdiriyor.
zeynep beni bekle gece ağaçlarına
yağmur çiseliyorum cam tozu su beyazı
yalnızlığını mutlaka değiştireceğim
bir yaprak halinde süzülüp saçlarına
eski teşrin'lerden kederli kırmızı
zeynep beni bekle mutlaka döneceğim
söyle kim önleyebilir buluşmamızı
