gary oldman'ın sinema tarihinin en psikopat karakterlerinden birini canlandırdığı, jean reno ve natalie portman'ın mükemmel ötesi oyunculuklarıyla başrolleri paylaştığı inanılmaz film... her izleyişinizde filmin detaylarını daha net görmeniz ve "vay anasını!" ünlemlerine gark olmanız muhtemel.
--spoiler--
mathilda - you love your plant, don't you?
leon - it's my best friend.
leon - always happy. no questions.
leon - and it's like me, you see? no roots.
mathilda - if you really love it, you should plant it in the middle of a park so that it can have roots...
film aşmış pek çok sahne ve diyaloğa sahip olsa da, yukarıdaki diyalog ve mathilda'nın filmin sonunda çiçeği toprağa ekip gökyüzüne baktığı sahne kadar vuran bir final sahnesi başka hangi filmde vardır bilmiyorum...
--spoiler--
Norman Stansfield: Hep aynı şey oluyor. Ölümden gerçekten korkmaya başladığında hayatın değerini anlıyorsun. Hayatı seviyor musun, tatlım?
Mathilda: Evet.
Norman Stansfield: Bu iyi... Zira bunu umursamayan birinin hayatına son vermekten hiç zevk almıyorum..
zaten çoğu spoiler verilmiş, oyunculuklar hakettiğinden bile az övülmüş belki. o konulara tekrardan girmeyeyim ama bünye üzerine etkileri hakkında ben de bir örnek verebilirim.
öyle bir film ki bu, karşınıza bir ara unutulmayan filmler başlığı çıkar, hiç düşünmeden göz kırpmadan oraya leon diye yazarsınız. hatta çıkmayacağını bilseniz de orjinaline saygısızlık olmasın diye " 'nın üstündeki e'yi kullanırsınız.
aradan bir kaç saat geçer, ben'e tıklayıp artılandığını görürsünüz. merak edersiniz acaba ne entryler var hakkında diye gecenin birinde. hem esneyip hem okurken birden uykunuzun açılmaya başladığını hissedersiniz. son entryide okursunuz ve yetmez size, ibadetmişçesine gider dvdyi dolaptan alır ve ilk defa izleyecekmiş gibi yerleştirirsiniz yuvaya. pür heyecan izlemeye başlarsınız ve ilginçtir, sigara içerken bir de bakarsınız aslında çoktan sütünüzü bile en sevdiğiniz bardağa koyup yanınızda hazır etmişsinizdir.
ilk defa izleyenler için bir başka alemdir leon, aşk üstüne çekilen tüm filmler ondan sonra biraz eksik gelir sanki. ve o ilk seferden sonra leon'u tekrar izlemezseniz bir başyapıt dersiniz, ve doğrudur ama eksik kalır sanki filmi anlatmaya. iki üç beş on diye devam ettirenler ne dediğimi daha iyi anlayacaktır umarım bundan sonrası için ve hak vereceklerdir. leon izlemek aslında bir ritüeldir, tüm o kahpe aşklardan, pis kötü adamlardan kaçıştır. sanki bir ütopya alemine geçirir. öyle bir alem ki 12 yaşında kız çocuğu 30lu yaşlardaki çoğu kadından akıllıca hareket etmektedir, bir kiralık katil vardır ki neredeyse tek gıda maddesi süttür ve çicek beslemektedir ve bir kötü adamımız vardır ki koyu bir beethoven hayranıdır. Buna eklenen daha bir çok bir çok sebepten içine alır film sizi ve hep orada kalmak istersiniz, en çok final sahnesine hayransınızdır orası vurur adama. defalarca izlemek istersiniz o sahneyi ve aynı zamanda da hiç gelmesin istersiniz o sahne. kah söversiniz o karakterlere, kah kıskanırsınız, kah hüzünlenir kah gülersiniz. bir de bakarsınız ki film bittiğinde, kucağınızda içine hönkürülmüş bir mendil, küllükte sönmüş sigaralar ve opsiyonel olarak masada bitirilmiş bir bardak süt durur. öyle bir şeydir işte, film değildir leon. şeydir, ne olduğunu çözemedim henüz. *
kaç kere izlediğimi sayamadığım, doymadığım, doyamadığım, doymak istemediğim deli güzel 1994 yapımı başrollerinde jean reno, gary oldman ve natalie portman'ın oynadığı bir başyapıt. replikleriyle ve film müziği olan sting'in shape of my heart şarkısıyla yakıp yıkan bir film. final sahnesinde leon'un elindeki bomba pimini uzatarak 'bu mathilda'dan' deyişi beni deli gibi bitirir. ah gidip tekrar izliyorum.
natalie portmanın hayatı boyunca en iyi rolünü sergilediği filmdir. Yanında jan reno ve gary oldman olmasına rağmen hiç sırıtmadan filmi götürmüş ve ilgiyi üzerine çekmiştir.
mükkemmel ötesi bir filmdir. her bakımdan dört dörtlüktür. filmde özellikle venus as a boy şarkısı çaldığında insan tapmıştır filme. kesinlikle izlenilesi bir filmdir. (bkz: ölmeden önce izlenecek filmler)
90larda çocuk olmuş birçok kişinin hayatında iz bırakan etkileyici film. mathilda'nın çiçeği, leon'un süt şişeleri, sting'in shape of my heart'ı...
alakasız görünen şeylerin kombinasyonu bu kadar bütün ve bir o kadar da yaralayıcı olamazdı sanırım.
saat sabahın 3'ünde, sol sütunda adını görünce, hakkında yazılmış tüm entryleri baştan sona okumamı sağlayan film.
acaba biri benim kaçırdığım bir şeyi yakalamış da yazmış mıdır diye, bir tek milisaniyesini bile kaçırmış mıyımdır endişesiyle, hakkında yazılan her şeyi emip almaya çalışma çabası içinde tam 170 entry okutan.
bu 170 entrynin yalnızca 2 tanesinin olumsuz olduğu.
... kare asımdan biridir bu film.
defalarca izlediğim ve defalarca izleyebileceğim.
...
diğer üç as:
(bkz: one flew over the cukoo's nest) (guguk kuşu)
(bkz: natural born killers) (katil doğanlar)
(bkz: kiss of the spider woman) (örümcek kadının öpücüğü)
...
hiç birini bir diğerinin önüne koyamam.
unutamadığım tekrar tekrar izlemek istediğim ender filmlerden biri. 1994 yılı ABD yapımı bir film. konusu, konunun işlenişi ve oyunculuklar çok güzel. aşık olunası bir film. replikleri başlı başına harikalar yaratıyor zaten.
Uyku umrumda değil, Leon. Ben aşk istiyorum ya da ölüm.
Ve eğer benim de büyümemi istiyorsan, beni de sulamalısın.
Hayat hep böyle zor mu, yoksa sadece çocukken mi?
Ben artık büyümüyorum Leon, yaşlanıyorum.
izlenmesi şiddetle tavsiye edilebilen bir film yani. leonun gözlükleri, suçlu ekibindeki sarışın adamın rastaları.. aslında benden parçalar taşıyor bu film yau. *
'94 yapımı, gerek senaryo, gerek soundtrack'ler, gerekse oyunculuklar bakımından aşmış film. son derece güzel, sıradışı ve duygusal!
dün gece saat 2'de başladım izlemeye, ve o 2 saati aşkın zamanın nasıl geçtiğini anlamadım.
son sahnedeki "shape of my heart" sizi alıyor, götürüyor zaten biryerlere...
aklımda unutulması zor sahneler bırakan filmdir kendisi.
mathilda'nın ben aşkisitiyorum ya da ölüm dediği sahnede jean reno'nun aşkmış peh! der gibi bir surat ifadesi var bu filmden hiç unutmayacağım.
ayrıca çoğu kişinin dikkatini çekmez bu sahneler fakat, hani leon mathilda'ya binanın tepesinden uzak atışı öğretirken mathilda silahın dürbünüyle bakarken '' şu sarı,turunculu adam iyi mi?'' gibi bir şey diyor. sonra leon mathildaya talimat vermek için iyice yaklaşıyor. işte o an leon'un mimiklerine dikkat edin. iç çekiyor sanki.
mathilda leonun evine gelmesinin 2. gününde, leon'a bana da temizleme işini öğret filan diye ısrar ettiği sahnede. '' mathilda, why are you doing this to me?'' sana nazik davrandım diye devam ettiği konusma sahneleri.
mathilda'nın polis merkezine gittiğinde leona bıraktıgı mektubu leon'un okurkenki endişesi, korkusu. zaten yarım yamalak okuyabiliyor adamımız. ve ardından polis merkezindeki kucaklaşmaları. ayakların seviyesi 1 metre filan var sanırım.
asil bir film arandığında gösterilen ilk film. izlendiğinde doyulamayası film. final müziği gerçekten final müziği... *
He deals the cards as a meditation
And those he plays never suspect
He doesn't play for the money he wins
He doesn't play for respect
He deals the cards to find the answer
The sacred geometry of chance
The hidden law of probable outcome
The numbers lead a dance
I know that the spades are the swords of a soldier
I know that the clubs are weapons of war
I know that diamonds mean money for this art
But that's not the shape of my heart
He may play the jack of diamonds
He may lay the queen of spades
He may conceal a king in his hand
While the memory of it fades
I know that the spades are the swords of a soldier
I know that the clubs are weapons of war
I know that diamonds mean money for this art
But that's not the shape of my heart
That's not the shape, the shape of my heart
And if I told you that I loved you
You'd maybe think there's something wrong
I'm not a man of too many faces
The mask I wear is one
Those who speak know nothing
And find out to their cost
Like those who curse their luck in too many places
And those who fear are lost
I know that the spades are the swords of a soldier
I know that the clubs are weapons of war
I know that diamonds mean money for this art
But that's not the shape of my heart
That's not the shape of my heart
Thats not the shape, thats not the shape of my heart
Bu film sonrasında çekilecek suikastçi filmlerine direk olarak başlangıç sağlamıştır. Şu ana kadar izlediğimiz "m.i.p" serisi "bourne" serileri konu olarak daha geniş olsalarda tipleme ve "suikastçi" hareketlendirmeleri açısından "aynı kaynımda da var" modunu geçememişlerdir.
