kötahyadır. otogarda otobüs beklerken elimdeki poşetleri gördüğü halde otobüsü boş götüren dolmuş mu otobüs şoförü mü neyse artık onlardan bolca bulabilirsiniz. hatta bir geçen bir otobüs şoförünün araç kullanma konusunda dikkatsizliği yüzünden kavganın ortasında kalacaktım.
şehrin soğukluğu insanlarının karakterlerine işlemiş olan şehir. kütahyalı bir amcamızın söylediğine göre türkiyenin en gelişmiş köyü. ege bölgesine hakaret. hayır insanı geçtim egede bu kadar soğuk mu olur.
çok güzel bir şehir. dumlupınar üniversitesi'nde okuyup da sera kütahya'da takılan kız öğrenciler de güzeller. şehir merkezi için aynı şeyi söyleyemem lakin.
şu an biraz içime acı serpen şehirdir. ama olsundur yinede, zalim olsa rütbe bi perva yine bünyâdı elemi biz yıkarız merkez-i hâke atsalar bizi küre-i arzı patlatıp çıkarız.
ilk olarak, milattan önce 4000 yılında Godoş Krallığı tarafından keşfedilmiş ve Küteoia(dağın başı anlamında) olarak isimlendirilmiştir. 1231 yılında osmanlılar tarafından fethedilmiştir daha doğrusu padişahın kuzeni kütahyalı bir kızla evlenince kütahya da osmanlı toprağı olmuştur. 1831 yılında ağır bir yangın afetinin ardından kent yeniden inşa edilmiştir. en önemli geçim kaynağı internet kafeciliktir. daha sonra pilavcılık ve poğaçacılık kentin önemli iş sektörleridir.
doğup, büyüyüp 20 yıl geçirdiğim tertemiz(!), hava kirliği açısında türkiye'de sonuncu sıralarda olan(!), ege bölgesinin değerine değer katan(!) çoğu sıcakkanlı(!) insanların yaşadığı güzide(!) şehir. öyle kaybolan insanda bulamazsınız ne yöne gidersen git vazoya çıkar yolunuz. bir günde 4 mevsimi yaşayacağınız başka şehir yoktur, mesela sabah dışarı tişörtle çıkarsınız hava günlük güneşliktir öğlene doğru hava kapanır ikindi gibi yağmur akşam ise kar yağdığını görebilirsiniz. harbi lan doğru dürüst sevilecek bir yanı yok gelmeyin, yazık etmeyin kendinize. bakın evliya çelebi bile kütahya'da doğmuş nasıl bir buhran yaşamışsa adam kaçmak için dünyayı dolaşmış. yani uzun lafın kısası kütahya'da yaşamak cehennem azabına eşdeğerdir.
hava er eğitim tugayı'nda asker olan kardeşimin yemin töreni nedeniyle gittiğimiz şehir. afyonkarahisar denen vilayette üniversite okumuş biri olarak beklediğimden çok daha iyi buldum. her şeyden önce şehir bildiğin yeşil. her caddesinde, sokağında göze çarpan ağaçlarıyla içini açıyor insanın. yollar geniş ve temiz. tarihi eserleri, meydanları ilgi çekici. küçüklüğüyle tezatlık yaracak nicelşikte sosyal mekanları*, parkları, meydanı, çarşısı oldukça güzel. çinili, turkuaz rengin hakim olduğu yapılar dikkat çekici.
insanları afyon'a göre daha bir medeni geldi gözüme. öğrenci nüfusun da payı var haliyle. her şehirde olduğu gibi esnafı vatandaşı kazıklamanın peşinde, özellikle dışardan gelen biriyseniz farkediyorlar ve ona göre muamele görüyorsunuz. ve yine tüm şehirlerimizde olduğu gibi kanalizasyon, drenaj problemi var. 3 gün boyunca aralıklarla yağan yağmur bezdirse de güzel bir gezi oldu benim için. üç günlük izlenim tabi bu bir de orada yaşana sormak lazım.
bekar için pek de canlı olduğu söylenemez, ancak yine de nezih mekanlar mevcuttur, laleliden vazoya giden caddelerde bu mekanları görebilirsiniz. doğa güzellikleri olarak harika diyebilirim, yeşil her tonuyla gözünüze çarpar. insanları genel olarak ege insanı gibi sıcak kanlı ve yardımseverdir ancak elbette tek tük kütahyanın köylülerine de rast gelmeniz mümkün. şivesi de ege şivesine yatkındır. "napçen, nitçen, gidem gaari" gibi.
20 gün kaldigim şehir, ve önümüzdeki 4 seneyi gecirecegim sehir.
Yalova gibi deniz zengini bi yerden sonra burasi gercekten bunaltici olabiliyor.
Gercekten cok farkli bir sehir, seramik ve porselen baskenti apartmanlarin disi bile seramik kapli, porselen gormekten bi sure sonra mideniz bulaniyor.gercekten boyle bi yerin olmasi şaka gibi.Tabi bor zengini bi ilimiz oldugu gercegi gerekcesiyle gelecegin sehri olabilir..
