hiç birini de sevmiyorum.. bazıları canciğer arkadaş gibi oluyor valla çok özeniyorum öylelerine ama bizimkisilerin hepsi gerizekalı olduğu için asla öyle canciğer olamam.
teyzemin ikiz oğulları var. 21 yasindalar. bir tanesi kardeşi ben referandumda hayır vereceğim dedi diye evde kavga çıkarıp televizyonu kırmış. bu salak eleman facebookta once başkanlık sonra padişahlik diye paylasimlar yapıyor. Allah kimseyi akıldan azade etmesin.
Bugün işten çıktığım vakit bağlarbaşı tarafında müthiş şaşırtıcı bir şekilde karşılaştığım hısmım.
Büyük halam ve kuzenlerim kuşadası'nda yaşıyorlar. istanbul'un koşulturmacası, trafiği, kılı, yünü, tüyü ve kendilerinin borçları yüzünden istanbuldan topluca ayrıldılar.
Bizimle yaşayan Babaannemin sivridili, bitmeyen nefreti ve sevgisizliği yüzünden de yıllarca görüşememiştik zaten. Araya giren yollar da hiçbir zaman yakın olamadığım kuzenlerime dair daha akıllıca bir sebep oldu yıllarca.
Bir aydır her cumartesi olduğu gibi Bugün de işten çıkmış müziğin ritmiyle yürüyorum tin tin, bir yandan da sağa sola bakınıyorum. Bir de ne olsun! öylesine öte yana devirdiğim bakışlarımın ucu yıllardır görmediğim kuzenimi görüyor. Ardından koşturup nefes nefese dokunuyorum omzuna, "abla!" Diyorum. Ağzı hafif aralık "a-sen de mi buradaydın?" Deyip elini uzatıyor. ben görmezden gelip sarılıyorum, o da benim coşkuma karşılık arkadaşına karşı utanabileceğinden idareten doluyor kollarını. Konuşacak hiçbir şey yokmuş gibi öyle boş bakıyor. Tutup 'yılların eksikliğini orada tamamlayalım' düşüncesinde değilim tabii ki de. Ama, ne bileyim. Yabancı da değilim be. Benim yüzümde babaannemin kinine yer yok ki. Herhangi bir sözüm de özlemi yarıp onu kıracak değil. Neyse işte, babaannemin bu mirası Üzdü biraz.
insanlarda en imrendiğim şey bu. bende tam 24 tane teyzeoğlu var ama hiçbiri kuzen değil hepsi köylü. kuzen dediğin pink floyd dinler benim teyzeoğlu geçen benim usb belleğe oyun havaları atsana dedi. siz kuzenle kafeye gidersiniz ben teyzeoğluyla köy derneğine. ne çilem varmış arkadaş. artık kuzen kuzi falan demek istiyorum ben.
Dün sataşıp dövmeye çalışırken dayak yediğim kişi. Lan olum insanda biraz orantılı güç olur. Cinsiyet farkı var aramızda köpek. Kafam hala felç onun yüzünden. Ama yinede canım o benim. *
Bu yaşıma geldim, çeyrek asırdır bu alemdeyim, ama hala bu kelimeye Alışamadım.
Ne güzel amcaoğlu, hala oğlu , teyzeoglu var. Kuzen ne demek ya.
Gavur deseler bu kadar gücenmiyom dinime imanıma.
nedense bu kelimeye alerjim var alışkanlık olmadığından mıdır, kültürümüzde olmadığından mıdır, hala oğlu teyze kızı amca kızı dayı oğlu kelimelerinin lezzetini ayrı ayrı vermediginden midir bilemiyorum sonuçta bu kelime benim lugatımda yok.
