son günlerde kendimi evime kapamış, bir yandan doktorlar dizisindeki doktor levent rolümün senaryosuna çalışırken bir yandan da dostlarımı ağırlıyor, fırsat buldukça da yeni albümlerim için klasik gitarım ve midi klavyemle besteler yapıyor ve sözler yazıyorum. hayatın bu monoton dokusu ve kekremsi kıvamından biraz uzaklaşmak adına da bazı zamanlarda bilgisayarımı eğlence amaçlı kullanıyor, web tarayıcım vasıtasıyla değişik sitelere girerek yabancı arkadaşların "entertainment" dediği olaylardan bir nebze olsun zevk almaya çalışıyorum. geçen gün yanlışlıkla bu siteyi buldum ve senin yazdıklarını okuma hatasına düştüm. ilk önce şaşırdım, bu tarz bir cehalet olamaz dedim. ama sonra farkettim ki yaptıkların bir değil beş değil. yüzlerce başlıkta binlerce insanın canını sıkmışsın orospu çocuğu. farkettiysen ben esmer bir insanım ve esmer insanlar hem sinirli hem de koca sikli olurlar. lafı uzatmayacağım, bekle geliyorum amın oğlu.
--spoiler--
1-2 hafta içinde yeni albüm çalışmalarına başlayacak romantik prens.
ayrıca sıkı bir pes fanatiğiymiş, öyle diyor. 15 günde bir turnuva yapıyormuş arkadaşlarıyla.*
ilan-ı aşk adlı şarkısının ilk 14 saniyesini kime -eserin sahibini çaktırmadan- dinletsem yngwie malmsteen'e ait sanıyor. işte bu yüzden bambaşka bir adam, büyük insan.
çok severim, çok şahane adam, rol modellerimden. grey's anatomy'de ya da heroes'da oynamış olmasıyla ilgilenmiyorum.
dünyanın en atarlı/giderli adamlarından biri. hem anadolu çocuğu havası var, hem de bursa-izmit sosyetesindenmiş gibi genç burjuva tadında bir imajı. bir vilayet olsa yalova, bir bina olsa asmerkez olurdu diye düşünüyorum kutsi için. evlendi barklandı bir de bildiğim kadarıyla.
temiz yüzlü oluşuyla başkası ilgilensin, beni yakalayan yanı bir atar gösterisi olan şarkı sözleri, yeri geldiğinde duygusal yeri geldiğinde "dağılın lan" diye gider yapan, vaktini yakalarsa gülen güldüren bir eleman tadı vermesi.
kutsi'yi kutsi yapan iki şarkısından kupleler sunarsam sanıyorum sayfalarca yazıdan fazlasını verebilmiş olurum:
"sana ne"
yeni yeni sevdaların çiçeğiymişsin
bana ne, bana ne, bana ne, bana ne be
şartlar* bunu gerektirdi ayrıldık işte
bahane, bahane, bahane
allah'ın sopası yok ki gökten indirsin
geldin mi sözüme sürüne sürüne
hayatımda biri var mı merak etmişsin
sana ne sana ne sana ne
"geçer"
geçer geçer bu da geçer
bir an gelir lafım geçer
kolay değil canın çeker
kimi seversen sev benim adım geçer
fethiye yılları ve tatil zamanları ben 18 yasındayım .
ıkı cocuk soyluyor yasmin barda, bırıne platonık bır ask beslıyorum.sesı cok guzel ,yorumu cok guzel ,arada söylediği yere gidiyor onu dinliyorum .Farkında bile değil farkında olmasını zaten ıstemıyorum.Arkadaslarım cevrem bılıyor durumu platonık bır ask benımkı bı o duysun ıstemıyorum.
Bir resmi olsun istiyorum bende, ortaokuldaki kardesıme sokaktaki afişi söktürüyorum.Sokakta karsılasıyoruz arasıra onu her gördügümde heyecanlanıyorum ,o ise farkında bile degıl .nasıl bırıdır merak edıyorum,onu tanıyanlardan haberlerını alıyorum ve gidip yıne onu dınlıyorum.
sonra yaz bıtıyor ben ızını kaybedıyorum 2 yıl gecıyor aradan. sıradan bırgun tv'yi açıyorum, tgrt de bir program kalbim carpıyor yenıden ve hatırlıyorum o yuzu.Biliyordum diyorum ondaki ışığı görüyordum ,gülümsüyorum .
ve odama gidip eski ajandaları karıstırıyorum, o afiş yıllar sonra çıkıyor ortaya .
halen durur o afiş kutsi ise bir anlam ifade etmez şimdilerde, ama gülümserim onu her tv'de gördüğümde.
